แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ ประเมินมูลค่าหุ้นDCF แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ ประเมินมูลค่าหุ้นDCF แสดงบทความทั้งหมด

วันศุกร์ที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2557

การประเมินกำไรในอนาคต (ตอน 1)

การรู้จักการประเมินกำไรล่วงหน้าอย่างถูกต้องจะช่วยให้เราตัดสินใจลงทุนได้ดีขึ้น เพราะนอกจากจะสามารถประเมินอัตราการเติบโตและความถูกแพงของหุ้นได้ถูกต้องแม่นยำขึ้นแล้ว การมีโมเดลในการประเมินกำไรจะเป็น “เครื่องจับโกหก” ชั้นดีที่เราสามารถนำไปใช้ในการประเมินความเป็นไปได้ของสิ่งที่ผู้บริหารพูดหรือสิ่งที่นักวิเคราะห์เขียนไว้ในบทวิจัย การที่เราสามารถใช้เครื่องมือตรงนี้ได้อย่างแม่นยำจะทำให้เราได้เปรียบนักลงทุนทั่วๆไปที่ไม่มีเครื่องมือตรงนี้
แต่ก่อนที่จะเริ่มประมาณการผลกำไร เราต้องเข้าใจคุณภาพของธุรกิจก่อน เราต้องสามารถวิเคราะห์ได้ว่าธุรกิจมี “จุดตาย” หรือ “ข้อควรระวัง” อยู่ตรงไหน และอะไรเป็นประเด็นที่สำคัญ เช่น ธุรกิจเกษตรจะมีราคาขายผันผวนตามสภาวะตลาด ซึ่งจะมีผลต่อการเติบโตของยอดขายและอัตรากำไรขั้นต้น ธุรกิจโรงแรมจะมีความผันผวนตามฤดูกาล เพราะฉะนั้นงบในไตรมาส 1 และ 4 จะสูงกว่าอีกสองไตรมาสมาก การวิเคราะห์ประเด็นเหล่านี้จะทำได้ถ้าเราเข้าใจความเสี่ยงและโครงสร้างรายได้และต้นทุนของกิจการ การประเมินโดยขาดความเข้าใจในคุณภาพของกิจการจะทำให้เกิด Garbage In, Garbage Out (ขยะเข้า ขยะออก) หรือถ้าพูดง่ายๆคือความถูกต้องของการประเมินกำไรในอนาคตจะขึ้นอยู่กับคุณภาพของการประเมินธุรกิจ ซึ่งในบทความนี้ผมจะไม่กล่าวถึงการวิเคราะห์เชิงคุณภาพแต่จะบอกว่าการวิเคราะห์เชิงคุณภาพจะทำให้เรารู้ว่า “สมมติฐาน” ข้อไหนมีความสำคัญต่อการประเมินกำไรในอนาคตของเรา
หลังจากประเมินมูลค่าเชิงคุณภาพแล้วเราก็สามารถเริ่มต้นทำการประมาณการกำไรได้ โดยแบ่งเป็น 5 ขั้นตอนง่ายๆดังนี้
1. สร้างโมเดลในการประเมิน (Creating a Model)
สามารถทำได้โดยทำการป้อนข้อมูลตัวเลขทางการเงินย้อนหลัง (จากงบการเงิน) เราจะกรอกข้อมูลย้อนหลังลงในไฟล์ Excel อย่างน้อย 3 ปี (ถ้าอยากเห็นแนวโน้มของธุรกิจมากขึ้น ผมแนะนำ 5 ปี) โดยที่เราจะกรอกตัวเลขแต่ละบรรทัดและทำการคำนวณกำไรสุทธิออกมา (เราจะไม่กรอกกำไรสุทธิลงไปตรงๆ) เราจะนำกำไรสุทธิที่คำนวณได้ไปเปรียบเทียบกับตัวเลขในงบการเงิน ถ้าตรงก็แล้วไป แต่ถ้าไม่ตรงแสดงว่า 1) สูตรผิด 2) ตัวเลขที่เรากรอกไม่ถูกต้อง เราต้องหาจนเจอจุดผิด (ซึ่งอาจจะเป็นเรื่องที่น่ารำคาญมากๆสำหรับคนที่พึ่งจะเริ่มทำโมเดลใหม่ๆ) เพราะไม่งั้นการประมาณการเราจะผิดทั้งหมด แต่ถ้าเราทำได้แล้วเราก็จะมีโมเดลที่พร้อมแล้วสำหรับการการประเมินกำไรต่อไป
2. กำหนดสมมติฐาน (Set Assumptions)
สามารถทำได้โดยดูแนวโน้มของการเติบโตของยอดขาย อัตราการทำกำไรย้อนหลัง และนำข้อมูลมาเปรียบเทียบกับข้อมูลที่ผู้บริหารให้มา หลังจากเปรียบเทียบแล้วเราจะทราบว่าผู้บริหารให้ Guidance ต่ำหรือสูงเกินไป เช่น ถ้าธุรกิจมีรายได้เติบโตแค่ปีละ 3% ตลอด 5 ปีที่ผ่านมาแต่ปีนี้ผู้บริหารให้เป้า 20% เราต้องสงสัยแล้วว่าจะมีปัจจัยอะไรที่ทำให้บริษัทเติบโตได้ขนาดนั้น หลังจากนั้นเราก็ต้องทำการ “เลือกเชื่อ” ว่าเราจะนำตัวเลขไหนมาใช้ในการประเมินกำไร
3. ประเมินกำไรจากสมมติฐาน (Forecasting)
โดยนำตัวเลขสมมติฐานที่ได้มาทำการประมาณการกำไร ตัวเลขเหล่านี้ควรรวมถึง (แต่อาจจะมีมากกว่านี้) อัตราการเติบโตของยอดขาย อัตรากำไรขั้นต้น ค่าใช้จ่ายในการขายและบริหารเมื่อเทียบเป็นสัดส่วนของยอดขายรวม อัตราภาษี ค่าใช้จ่ายทางการเงิน ในบางธุรกิจอาจจะมี กำไร(ขาดทุน)จากอัตราแลกเปลี่ยน ค่าใช้จ่ายจากการขายสินทรัพย์ และอื่นๆ ซึ่งวิธีการประเมินอาจจะขึ้นอยู่กับว่ารายการนั้นมีนัยสำคัญต่อการประเมินของเราหรือไม่ ถ้าไม่มีก็สามารถตัดทิ้งได้ แต่ถ้ามีเราอาจจะต้องศึกษาเพิ่มเติม
4. เปรียบเทียบตัวเลขที่ทำได้กับแหล่งอ้างอิงอื่นๆ (Benchmarking)
นำตัวเลขที่ได้มาเปรียบเทียบกับสิ่งที่ผู้บริหารให้ไว้ รวมถึงเปรียบเทียบตัวเลขกับบทวิเคราะห์ว่าผลกำไรที่เราประเมินได้มากหรือน้อยกว่าอย่างไร อยากให้ตั้งข้อสังเกตว่าการที่ได้ตัวเลขใกล้เคียงกับนักวิเคราะห์อาจจะไม่ได้แปลว่ามันถูกต้องเสมอไป การได้ตัวเลขที่น้อยกว่าหรือมากกว่ามากๆบางครั้งอาจจะถูกก็ได้ เพราะสุดท้ายแล้วขึ้นอยู่สมมติฐานของเรา สิ่งที่สำคัญกว่าคือเราต้องตอบให้ได้ว่า “ทำไม” ตัวเลขเราถึงแตกต่างกับคนอื่นๆ
5. ติดตามและอัพเดทงบรายไตรมาส (Earning Review)
ทุกครั้งที่งบออก เราจะป้อนข้อมูลงบล่าสุดเทียบกับประมาณการที่เราทำไว้สำหรับทั้งปี เช่นถ้ายอดขาย 6 เดือนแรกโต 50% แต่เราทำประมาณการไว้ 10% แสดงว่าเราอาจจะต้องหาข้อมูลเพิ่มเติมหรืออาจจะต้องศึกษาดูว่ากำไรที่โตเยอะมากเกิดจากเหตุการณ์พิเศษอะไรรึเปล่า แล้วเราก็ควรจะปรับโมเดลตามข้อมูลใหม่ที่เราได้รับมา
ช่วงที่ผมเป็นนักวิเคราะห์กองทุนใหม่ๆผมมักจะเจออาการ “โดนหลอก” เป็นประจำ เพราะผมเชื่อ 100% ในสิ่งที่ผมได้ยินได้ฟังมาทำให้ตัวเลขที่ได้บางครั้งก็สูงเกินไป (ทำให้เราไม่ได้ระวังตัว) บางครั้งก็ต่ำเกินไป (ทำให้เราไม่กล้าซื้อ) เพราะฉะนั้นการประเมินกำไรให้ได้แม่นยำ ต้องอาศัยความอดทน ความพยายาม ความช่างสังเกต ประสบการณ์ในการลองผิดลองถูก แต่สิ่งที่ได้รับคือเครื่องมือที่ทรงพลังที่สุดชิ้นหนึ่งในการเป็นนักลงทุนแบบเน้นคุณค่า
อ่านจบแล้วก็อย่าลืมหยิบงบการเงินของหุ้นตัวโปรดแล้วมาลองทำการประเมินกำไรดูครับ การอธิบายเป็นคำพูดอาจจะมีข้อจำกัด เพราะฉะนั้นถ้ามีข้อสงสัยหรือคำแนะนำตรงไหนก็ถามกันได้ครับ
ตอนหน้าผมจะมาพูดถึงวิธีการวิเคราะห์และการประเมินงบในแต่ละบรรทัดว่าเราจะทำการประเมินได้อย่างไร และมีข้อควรระวังอะไร มาวิเคราะห์แบบเจาะลึกไปเลย ติดตามอ่านกันได้

Credit: http://www.thaivi.org/

วันศุกร์ที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2556

ประเมินมูลค่าหุ้น SINGER โดย Aiichamp

บริษัท SINGER

หุ้นตัวหนึ่งที่ผมจับตามองมาสักระยะหนึ่ง ซึ่งมีผลประกอบการดีขึ้นอย่างต่อเนื่องนับตั้งแต่เกิดการขาดทุนจากการบริหารงานที่ผิดพลาด หุ้นตัวนั้นคือ SINGER บริษัทนี้เป็นที่รู้จักกันในนามของบริษัทที่ผลิตจักรเย็บผ้า ไม่ใกล้ไม่ไกลคุณแม่ของผมท่านก็ใช้จักรเย็บผ้าของ SINGER เช่นกัน แต่ตอนนี้ SINGER ได้เปลี่ยนไปแล้ว จากบริษัทที่จำหน่ายอุปกรณ์ที่เน้นใช้ในบ้านเช่น ทีวี ตู้เย็น แอร์ พัดลม ก็เปลี่ยนมาเป็นการผลิตสินค้าเชิงพาณิชย์ เช่น ตู้เติมเงินหยอดเหรียญ ตู้เติมน้ำมันหยอดเหรียญ ตู้ทำน้ำหวานเกล็ดหิมะ แล้วยังมีสินค้าอื่นอีกมากมาย การที่บริษัทเน้นการจำหน่ายสินค้าเชิงพาณิชย์เหล่านี้ทำให้ผลประกอบดีขึ้นอย่างมาก ซึ่งทาง MD ใหญ่อย่างคุณบุญยง ตันสกุลได้เคยกล่าวว่าแนวคิดในการจำหน่ายสินค้าคือ เป็น Money Making Machine หรือเครื่องจักรผลิตเงินสดซึ่งทำให้ผู้ที่ซื้อสินค้าเป็นเงินผ่อนสามารถนำเงินส่วนนี้มาจ่ายได้ จึงลดปัญหาหนี้เสียที่อาจเกิดขึ้นได้อย่างมาก
ผมรู้สึกสนใจบริษัทนี้จึงทำการวิเคราะห์ และจึงเริ่มตั้งสมมติฐานเพื่อประเมินมูลค่าต่อไป

การประเมินมูลค่าผมขอใช้วิธี DCF ครับ













กระแสเงินสดอิสระ FCF = EBIT(1-T) + DA - CAPEX - CWC
ให้ Cash Flow โต 15% ต่อปี
หลังปีที่ 10 โต 5% ต่อปี
และใช้ Discount Rate 9%
มูลค่าที่ได้คือ 21.97 บาท
แต่ถ้าไปดู Consensus จะได้ 32 บาท ซึ่งต่างกันประมาณ 45%


ราคาปิดเมื่อวันศุกร์ที่ 11 ตุลาคม 2556 อยู่ที่ 22.40 บาท หากราคาลดลงกว่านี้จนมี MOS ที่ผมพอใจ ก็อาจเป็นหนึ่งในบริษัทหนึ่งที่ผมจะลงทุน แต่ตอนนี้ยังไม่ใช่ครับ!!!

ข้อมูลกราฟ : Bloomberg

วันพฤหัสบดีที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2556

เงินทุนหมุนเวียน หรือ Working Capital (WC)

Woking Capital (WC) คือ เงินทุนหมุนเวียนในการดำเนินกิจการครับ
ความหมายของ เงินทุนหมุนเวียน คือ กิจการต้องมีเงินจมอยู่เท่าไรจึงจะดำเนินธุรกิจได้
ตัวอย่างเช่นร้านโชว์ห่วยแบบซื้อขายเงินสด เราจะต้องนำเงินตัวเองไปซื้อของมาตุนไว้ แล้วค่อยทะยอยขายออกไปเพื่อเปลี่ยนสินค้าให้เป็นเงินสดและผลกำไร จากนั้นก็นำเงินที่ได้ไปซื้อของมาตุนเพิ่มเพื่อขายใหม่  หากร้านเราเล็กเราก็ไม่จำเป็นต้องตุนสินค้ามาก มีเงินจมน้อย หรือใช้เงินทุนหมุนเวียนน้อย แต่หากเรามีการขยายร้านหรือมีการเปิดสาขา เราก็จำเป็นต้องตุนสินค้าให้มากขึ้น มีเงินจมมากขึ้น หรือใช้เงินทุนหมุนเวียนมากขึ้นนั่นเอง
การคำนวณเงินทุนหมุนเวียนโดยปกติจะใช้สูตร
เงินทุนหมุนเวียน = สินทรัพย์หมุนเวียน – หนี้สินหมุนเวียน
หากคิดให้ละเอียดยิ่งขึ้นก็ต้องดูเฉพาะรายการสินทรัพย์และหนี้สินที่ใช้ใน การดำเนินงาน โดยสินทรัพย์หมุนเวียนที่ใช้ในการดำเนินธุรกิจจะหักเงินสดออก
และหนี้สินหมุนเวียนที่ใช้ในการดำเนินธุรกิจจะหักหนี้ที่มีภาระดอกเบี้ยออก
เราสามารถทราบว่ารายการใดเป็นเงินทุนหมุนเวียนได้โดยการดูที่งบกระแสเงินสด หัวข้อ กระแสเงินสดจากกิจกรรมดำเนินงาน หัวข้อย่อย  สินทรัพย์ดำเนินงานลดลง (เพิ่มขึ้น) และ หนี้สินดำเนินงานเพิ่มขึ้น (ลดลง)
Chg in Wkg.Cap. (Change in Working capita หรือ CWC) ก็คือเงินทุนหมุนเวียนที่เพิ่มขึ้นจากปีก่อนหน้า
กิจการที่มีการเติบโตมากขึ้นก็มีแนวโน้มที่จะใช้เงินทุนหมุนเวียนเพิ่มมาก ขึ้นตามไปด้วย ซึ่งเงินจำนวนนี้จะต้องถูกหักออกจากกระแสเงินสดจากการดำเนินงาน เพื่อหากระแสเงินสดที่แท้จริงที่กิจการทำได้
CWC ของปี 53 = WC ของปี 53 – WC ของปี 52
โดยปกติแล้วเงินทุนหมุนเวียนมักจะเพิ่มขึ้นตามอัตราการเติบโตของกิจการ หากกิจการมีการเติบโตขึ้นแต่ CWC เป็นลบ ก็แสดงว่ากิจการสร้างเงินสดได้มากขึ้นโดยมีเงินจมน้อยลง หรือบริหารเงินทุนหมุนเวียนได้ดีขึ้นนั่นเอง
ในงบกระแสเงินสด CWC ก็คือ ผลรวมของรายการ การเปลี่ยนแปลงในสินทรัพย์และหนี้สินดำเนินงานนั่นเอง
หลักการอ่านงบกระแสเงินสดก็คือ
สินทรัพย์ เพิ่ม -> เงิน ลด
เวลาซื้อของ เราต้องจ่ายตังออกไป
สินทรัพย์ ลด -> เงิน เพิ่ม
เวลาขายของ เราได้รับเงินสด
หนี้ เพิ่ม -> เงิน เพิ่ม
เวลากู้เงิน เราได้เงินสด
หนี้ ลด -> เงิน ลด
เวลาใช้หนี้ เราต้องจ่ายเงินสด
ตัวเลข + หรือ – ก็คือเงินที่เพิ่มขึ้นหรือลดลง ซึ่งมีสาเหตุของการเพิ่มขึ้นและลดลงคือ
1. เงินเพิ่มหรือลดจริง
2. โอนกลับเงินที่ไม่ได้รับ/จ่ายจริง
(EX ค่าเสื่อม, ตั้งสำรอง)
3. แยกประเภทรายการ
(EX เอาเงินปันผลใน บ. ร่วมออกจาก ดำเนินงานไปไว้ในกิจกรรมลงทุน)

วันอังคารที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2556

ตัวอย่างการคำนวณมูลค่าหุ้นของ ADVANC

  1. Initial Cash Flow หรือกระแสเงินสดในปีปัจจุบัน (ใน sheet ADVANC_DCF)

    • วิธีง่ายๆ อาจใช้กระแสเงินสดจากการดำเนินงาน จากงบกระแสเงินสดในปี 2012 เท่ากับ 51,133 ล้านบาท ลบด้วย CAPEX 9,598 ล้านบาท เท่ากับ 41,535 ล้านบาท ซึ่งจะเป็นเงินสดที่เหลือหลังหักเงินลงทุน (FCF from operations)

    • ในที่นี้จะใช้ FCF (กระแสเงินสดอิสระ) เท่ากับ 47,465 ล้านบาท โดยคำนวนจาก

    FCF=NOPAT+D&A-CAPEX-∆WC

    NOPAT คือกำไรจากการดำเนินงาน (ก่อนดอกเบี้ยจ่าย) หลังหักภาษี
    D&A คือค่าเสื่อมราคาและตัดจำหน่าย
    CAPEX คือเงินลงทุนซื้อที่ดิน, อาคาร, อุปกรณ์, และสินทรัพย์
    ∆WC คือ Working Capital (เงินลงทุนที่ใช้ดำเนินกิจการ) ที่เพิ่มขึ้นในแต่ละปี
    Working Capital = ลูกหนี้การค้า+สินค้าคงเหลือ+สินทรัพย์หมุนเวียนอื่น-รวมหนี้สินหมุนเวียน

    ในการคำนวณใช้ค่าเฉลี่ยของของ CAPEX ย้อนหลังหลายปีมาคำนวณ และหักด้วยเงินลงทุน (Working Capital) ที่บริษัทต้องใส่เงินเพิ่มขึ้นเฉลี่ยในแต่ละปี
    2. Discount Rate

    • วิธีที่ดีคือใช้ WACC หรือความเสี่ยงในการถือหุ้นและต้นทุนการเงินของบริษัท (นักวิเคราะห์ส่วนใหญ่ใช้ WACC ประมาณ10% ต่อปี) ในที่นี้จะใช้ discount rate 12% หรือประมาณ 2 เท่าของดอกเบี้ยเงินกู้ระยะยาว

    3. Growth Rate หรืออัตราการเติบของกระแสเงินสดอิสระใน 5-10 ปี และปีที่ 11 เป็นต้นไป

    • ADVANC มีอัตราการเติบโตของ EPS ใน 4 ปีที่ผ่านมาที่ 27% ต่อปี และ มีการเติบโตของ FCF from operations ที่ 10% ต่อปี

    • จากการวิเคราะห์ผมคิดว่า ADVANCE จะมีอัตราการเติบโตของ EPS และกระแสเงินสด 15% ต่อปีในอีก 5 ปีข้างหน้า และ 6% ต่อปีในปีที่ 6-10 จากการคำนวณได้มูลค่าปัจจุบันของกระแสเงินสดในปีที่ 1-10 (PV of Year 1-10 Cash Flows) เท่ากับ 487,406 ล้านบาท

    • ในปีที่ 11 เป็นต้นไป (Terminal Values) ให้ ADVANC เติบโตเท่ากับอัตราการเติบโตเฉลี่ยในระยะยาวของ GPA ของประเทศ 3% ต่อปี จะได้ มูลค่าปัจจุบันของกระแสเงินสดรวมทั้งสิ้น 470,768 ล้านบาท

    4. มูลค่าปัจจุบันของกระแสเงินสดของ ADVANC ที่จะทำได้ = กระแสเงินสดที่จะทำได้ใน 10 ปีข้างหน้า + กระแสเงินสดที่จะทำได้ในปีที่ 11 เป็นต้นไป

    Total PV of Cash Flows = 958,174 ล้านบาท

    5. Intrinsic Value หรือมูลค่าหุ้นจากการใช้ DCF เท่ากับ Total PV of Cash Flows - Debt Level หารด้วยจำนวนหุ้น ของ ADVANC เท่ากับ 318 บาท

    6. ถ้าเราต้องการซื้อหุ้นโดยใช้ Margin of Safety 25% เราควรซื้อหุ้น ADVANCE ที่ราคา 238 บาท

    7. งบการเงินสามารถ copy and paste มาจาก

    http://investing.businessweek.com/research/stocks/financials/financials.asp?ticker=ADVANC%3ATB

    -งบการเงินมี 3 ส่วนคือ งบกำไรขาดทุน (Income Statement) งบดุล (Balance Sheet) และงบกระแสเงินสด (Cash Flow)

    -งบรายไตรมาสให้เปลี่ยนจาก Annual เป็น Quarterly ใน drop down

    -ถ้าต้องการงบของ PTT ให้เปลี่ยนจาก ADVANC:TB เป็น PTT:TB

    8. ใน sheet ADVANC_A เป็นงบการเงิน พร้อมการการคำนวณ FCF (กระแสเงินสดอิสระ) และอัตราส่วนทางการเงินที่สำคัญอื่นๆ เช่น ROA, ROE, ROIC, Debt / Equity และ Growth Rate (EPS), Growth Rate (FCF from operations) รวมถึง FCF/Sale
    See More
    Photo: Excel สำหรับคำนวณมูลค่าหุ้น โดยใช้ DCF

http://www.4shared.com/file/_EW7-UZX/Valuation_DCF_ADVANC.html

ตัวอย่างการคำนวณมูลค่าหุ้นของ ADVANC 

1. Initial Cash Flow หรือกระแสเงินสดในปีปัจจุบัน (ใน sheet ADVANC_DCF)

• วิธีง่ายๆ อาจใช้กระแสเงินสดจากการดำเนินงาน จากงบกระแสเงินสดในปี 2012 เท่ากับ 51,133 ล้านบาท ลบด้วย CAPEX  9,598 ล้านบาท เท่ากับ 41,535 ล้านบาท ซึ่งจะเป็นเงินสดที่เหลือหลังหักเงินลงทุน (FCF from operations)

• ในที่นี้จะใช้ FCF (กระแสเงินสดอิสระ) เท่ากับ 47,465 ล้านบาท โดยคำนวนจาก

FCF=NOPAT+D&A-CAPEX-∆WC

NOPAT คือกำไรจากการดำเนินงาน (ก่อนดอกเบี้ยจ่าย) หลังหักภาษี
D&A คือค่าเสื่อมราคาและตัดจำหน่าย
CAPEX คือเงินลงทุนซื้อที่ดิน, อาคาร, อุปกรณ์, และสินทรัพย์
∆WC คือ Working Capital (เงินลงทุนที่ใช้ดำเนินกิจการ) ที่เพิ่มขึ้นในแต่ละปี
Working Capital = ลูกหนี้การค้า+สินค้าคงเหลือ+สินทรัพย์หมุนเวียนอื่น-รวมหนี้สินหมุนเวียน

ในการคำนวณใช้ค่าเฉลี่ยของของ CAPEX ย้อนหลังหลายปีมาคำนวณ และหักด้วยเงินลงทุน (Working Capital) ที่บริษัทต้องใส่เงินเพิ่มขึ้นเฉลี่ยในแต่ละปี

2. Discount Rate

• วิธีที่ดีคือใช้ WACC หรือความเสี่ยงในการถือหุ้นและต้นทุนการเงินของบริษัท (นักวิเคราะห์ส่วนใหญ่ใช้ WACC ประมาณ10% ต่อปี) ในที่นี้จะใช้ discount rate 12% หรือประมาณ 2 เท่าของดอกเบี้ยเงินกู้ระยะยาว

3. Growth Rate หรืออัตราการเติบของกระแสเงินสดอิสระใน 5-10 ปี และปีที่ 11 เป็นต้นไป

• ADVANC มีอัตราการเติบโตของ EPS ใน 4 ปีที่ผ่านมาที่ 27% ต่อปี และ มีการเติบโตของ FCF from operations ที่ 10% ต่อปี

• จากการวิเคราะห์ผมคิดว่า ADVANCE จะมีอัตราการเติบโตของ EPS และกระแสเงินสด 15% ต่อปีในอีก 5 ปีข้างหน้า และ 6% ต่อปีในปีที่ 6-10 จากการคำนวณได้มูลค่าปัจจุบันของกระแสเงินสดในปีที่ 1-10 (PV of Year 1-10 Cash Flows) เท่ากับ 487,406 ล้านบาท

• ในปีที่ 11 เป็นต้นไป (Terminal Values) ให้ ADVANC เติบโตเท่ากับอัตราการเติบโตเฉลี่ยในระยะยาวของ GPA ของประเทศ 3% ต่อปี จะได้ มูลค่าปัจจุบันของกระแสเงินสดรวมทั้งสิ้น 470,768 ล้านบาท

4. มูลค่าปัจจุบันของกระแสเงินสดของ ADVANC ที่จะทำได้ = กระแสเงินสดที่จะทำได้ใน 10 ปีข้างหน้า + กระแสเงินสดที่จะทำได้ในปีที่ 11 เป็นต้นไป

 Total PV of Cash Flows = 958,174 ล้านบาท

5. Intrinsic Value หรือมูลค่าหุ้นจากการใช้ DCF เท่ากับ Total PV of Cash Flows - Debt Level หารด้วยจำนวนหุ้น ของ ADVANC เท่ากับ 318 บาท

6. ถ้าเราต้องการซื้อหุ้นโดยใช้ Margin of Safety 25% เราควรซื้อหุ้น ADVANCE ที่ราคา 238 บาท

7. งบการเงินสามารถ copy and paste มาจาก 

http://investing.businessweek.com/research/stocks/financials/financials.asp?ticker=ADVANC:TB

-งบการเงินมี 3 ส่วนคือ งบกำไรขาดทุน (Income Statement) งบดุล (Balance Sheet) และงบกระแสเงินสด (Cash Flow)

-งบรายไตรมาสให้เปลี่ยนจาก Annual เป็น Quarterly ใน drop down

-ถ้าต้องการงบของ PTT ให้เปลี่ยนจาก ADVANC:TB เป็น PTT:TB

8. ใน sheet ADVANC_A เป็นงบการเงิน พร้อมการการคำนวณ FCF (กระแสเงินสดอิสระ) และอัตราส่วนทางการเงินที่สำคัญอื่นๆ เช่น ROA, ROE, ROIC, Debt / Equity และ Growth Rate (EPS), Growth Rate (FCF from operations) รวมถึง FCF/Sale




เทคนิคการประเมินมูลค่าหุ้นแบบคิดลดกระแสเงินสด DCF

คุณ ih [1] ได้เขียนบทความเกี่ยวกับการใช้ DCF ไว้น่าสนใจมากกกก แต่ก่อนจะอ่านต้องคำนวณกระแสเงินสดอิสระให้เป็นก่อนครับ โดยมีสูตรดังนี้
เมื่อคำนวณเป็นแล้วก็เชิญอ่านบทความโดยพลันครับ: Cool

1. ตัวเลขfree cash flow(FCF)ที่น่าเชื่อถือหรือนำไปใช้ในการนำมาหา Intrinsic value ที่ได้จากวิธี Discount FCF(DCF) ควรมีคุณสมบัติอย่างไร เช่น ควรตรวจสอบย้อนหลัง 5 ปีเพื่อดูการเปลี่ยนแปลง

- การทำ FCF ในอนาคต คงจะดูประเภทธุรกิจด้วย ถ้าเป็นธุรกิจที่มีรายได้และกำไรเป็นวัฎจักร ไม่ว่าจะเป็น commodity cyclical หรือ economic eyclical นั้น ไม่ควรประเมินด้วยวิธี DCF เพราะการใช้ DCF นั้นควรทำกับธุรกิจที่มีรายได้ กำไรและกระแสเงินสดในอนาคตที่แน่นอนในระดับหนึ่งครับ เพราะการหา DCF โดยมี terminal value และ g นั้นเราสมมุติว่าหุ้นจะเติบโตเป็นเส้นตรงไปเรื่อยๆ ซึ่งไม่ใช่ธรรมชาติของธุรกิจอย่างหุ้น cyclical แน่นอนครับ

นอกจากนี้ ตัว capital expenditure หรือ capex นั้น ควรจะต้องแบ่งเป็น 2 รายการด้วย คือ maintenance capex และ new investment capex ถ้าเราสุมมติว่าบริษัทนั้นๆ ไม่มีการขยายกำลังการผลิตหรือขยายสาขา คงจะไม่ใช่ว่าจะให้ capex เป็น 0 เลย ก็จะต้องมี maintenance capex เพื่อให้ธุรกิจคงความสามารถในการแข่งขันได้ เช่น การตกแต่งซ่อมแซม การปรับปรุงและซ่อมแซมเครื่องจักร รถยนต์หรือสินทรัพย์ที่ใช้ในแต่ละประเภทธุรกิจ ซึ่งข้อมูลพวกนี้อาจจะต้องถามผู้บริหารหรือทางบริษัทดูด้วยครับ

นอกจาก maintenance capex และ new investment capex แล้วอีกตัวก็จะมี replacement capex ด้วย ซึ่งจะใช้กับธุรกิจที่ใช้สินทรัพย์ที่มีอายุการใช้งานที่ชัดเจน เช่น รถยนต์ คอมพิวเตอร์ เครื่องจักร ซึ่งต้องเปลี่ยนทุก 3-20 ปี ดังนั้นเราจะเห็นได้ว่าค่าเสื่อมราคาของรถยนต์ คอมฯ หรือเครื่องจักร จริงๆ แล้วไม่ใช่ free cash flow แบบถาวร แต่เป็น free cash ที่รอการเป็น capex ในอนาคต

ยกตัวอย่างเช่น หุ้นธุรกิจให้เช่ารถ รถราคา 1 ล้าน ตัดค่าเสื่อม 5 ปีๆ ละ 2 แสน เมื่อครบปีที่ 5 ก็ต้องซื้อรถใหม่ ดังนั้นในปีที่ 5 จะมี capex 1 ล้านบาท ดังนั้นหากดู model DCF จะเห็นว่าค่าเสื่อม 2 แสนบาทต่อปีนั้นไม่ได้เป็น free cash ในระยะยาว

ซึ่งแตกต่างจากการให้เช่าห้างสรรพสินค้า โรงงาน อาคารสำนักงาน โรงแรม ห้างค้าปลีก โรงพยาบาล ที่แม้จะตัดค่าเสื่อมสินทรัพย์ 25-30 ปี แม้ว่าจะตัดค่าเสื่อมหมดแล้วก็ไม่ได้หมายความว่าต้องรื้อสินทรัพย์นั้นๆ ทิ้งแล้วสร้างใหม่ แต่สามารถใช้สินทรัพย์นั้นต่อไปเพียงแต่จะต้องมี maintenance capex ให้สามารถใช้สินทรัพย์ต่อไปได้ซึ่งจะมีทั้ง maintenance ประจำปีหรือทุก x ปีหรือที่เรียกว่า hard maintenance ดังนั้นค่าเสื่อมราคาในกรณีนี้ถ้าหัก maintenance capex จึงสามารถเป็น free cash ได้

Maintenance to depreciation ratio ของแต่ละธุรกิจที่หาประโยชน์จากสินทร้พย์ประเภทอาคารก็ไม่เหมือนกัน ถ้าเป็นธุรกิจที่คุณภาพสินทรัพย์ ความหรูหรา มีผลต่อความนิยมของลูกค้า เช่น โรงแรม ห้างสรรพสินค้า จะมี maintenance to depreciation ratio ที่สูงกว่าสินทรัพย์ประเภทห้างค้าปลีก โรงพยาบาลหรือโรงงานให้เช่า แม้ว่าในสินทรัพย์เดียวกัน โรงพยาบาลระดับ A ก็จะมี maintenance to depreciation ratio สูงกว่าโรงพยาบาลระดับล่างเพราะเครื่องมืออุปกรณ์การแพทย์ต้องทันสมัยรวมถึงอาคารสถานที่จะต้องสวยงามตลอด

 2. กรณีของการหาค่า FCFนั้น ถ้าบริษัทบางแห่งมีตัวเลข change in working capital ในอดีตบางปีเป็นบวก บางปีเป็นลบ ควรทำอย่างไรในการประเมินตัวเลขนี้ในอนาคต
- ดูประเภทธุรกิจครับ ปกติเค้าจะมีสูตรอยู่เหมือนกัน คือ นำ Account receivable day หรือระยะเวลาการเก็บหนี้การค้า ( A/R day ) Account payable หรือระยะเวลาการจ่ายหนี้การค้า ( A/ P day ) และ inventory day เพื่อหา change in working cap ซึ่งปกติแล้วบริษัทที่มีลูกหนี้ยาวๆ หรือหุ้นพวกโรงงานหรือซื้อมาขายไป เมื่อยอดขายโตขึ้น change in w/c จะเป็นลบ

แต่ถ้าเป็นหุ้นที่มีรายรับเป็นเงินสด หรือรับค่าสินค้าหรือบริการล่วงหน้า ถ้ารายได้โตขึ้น working cap จะเป็นบวก

มีข้อถกเถียงเหมือนกัน ถ้านำหุ้นประเภทซื้อมาขายไป หรือธุรกิจที่ต้องมีการเพิ่มของสินค้าคงคลังหรือลูกหนี้เพื่อรองรับการขยายตัว มาคำนวณ dcf ซึ่งมีรายการ change in working cap ติดลบทุกปี ค่า NPV ก็จะได้ต่ำมาก ควรจะตัดรายการ change in w/c ไปไหม คำตอบคือ ถ้าตัดไปก็อาจจะทำให้การลงทุนผิดพลาดได้เพราะหุ้นประเภทนี้ถ้าเติบโตมากๆ จะต้องเพิ่มทุน ดังนั้นหากต้องเพิ่มทุนตัวหารจะมากขึ้น DCF ก็จะต่ำลง ดังนั้นการทำ DCF model สำหรับหุ้นที่ต้องมี working cap ติดลบมากๆ นั้นถ้าธุรกิจเติบโตสูงอาจจะต้องเพิ่มทุนซึ่งเราควรจะสุมมติเรื่องการเพิ่มทุนในอนาคตไว้ด้วย

และอีกประเด็นหนึ่งคือ การหา DCF หุ้นค้าปลีกซึ่งมี working cap เป็นบวกทุกปี ท้ายสุดก็จะได้ DCF สูงมากเช่น เป็น 1.5-2.0 เท่าของราคาหุ้นในปัจจุบัน จนนักวิเคราะห์หุ้นกลุ่มค้าปลีกหลายคนก็งง ท้ายสุดก็เลยใช้วิธีปรับ wacc ให้สูงจนได้ DCF ที่สูงกว่าราคาตลาดประมาณ 20-30% พอไม่ให้น่าเกลียด ซึ่งผมเองก็แปลกใจว่าทำไม wacc ของหุ้นอย่าง Makro BigC ถึงสูงประมาณ 11-12% ทั้งๆ ที่ความเสี่ยงทางธุรกิจต่ำมากและความเสี่ยงทางการเงินก็ต่า ในขณะที่ wacc ของหุ้นที่มีหนี้มากกว่าหรือความเสี่ยงสูงกว่า เช่น CPN ใช้ wacc กัน 7-8% หรือหุ้น cyclical บางตัวก็ถูกมาคำนวณ dcf โดยใช้ wacc 9-10% โดยใช้เหตุผลว่าใช้หนี้เยอะ wacc เลยต่ำ ซึ่งมันก็ถูกตามทฤษฎีการคำนวณ wacc ด้วยเหตุนี้ผมจึงไม่ค่อยศรัทธาการคำนวณ DCF เท่าไหร่ แต่ถ้าใช้ก็จะใช้ wacc ที่ผมประมาณขึ้นมาเองจากความรู้สึก จะไม่ใช้สูตรคำนวณ wacc ซึ่งผมมองว่าเป็นสิ่งที่ไม่สมเหตุสมผลอย่างแรง

คำถามก็คือ ควรเอา change in working cap ที่เป็นบวกทุกปีเป็น FCF มั้ย คำตอบก็คือ fcf โดย concept คือเงินสดที่สามารถดึงออกจากบริษัทเพื่อจ่ายเป็นปันผลหรืออื่นๆ ได้ แต่ change in working cap ที่เป็นบวกของหุ้นค้าปลีกนั้นรายการหลักๆ คือการเพิ่มขึ้นของเจ้าหนี้การค้า กล่าวคือ ยิ่งยอดขายเพิ่ม เงินสดที่ได้มาก็เพิ่มเพราะขายของเป็นเงินสด แต่ยังไม่ต้องจ่ายเจ้าหนี้ ดังนั้นเงินสดที่เพิ่มจาก change in w/c ที่เป็นบวกนั้นเป็นเงินเจ้าหนี้ไม่ใช่เงินสดจากกำไร ดังนั้นหากเรา assume ให้ change in w/c เป็น FCF และจ่ายปันผลกับตรงนี้ก็เท่ากับว่าเราเอาเงินที่ต้องจ่ายเจ้าหนี้ในอนาคตมาปันผล ซึ่งทำไม่ได้เพราะ bv จะลดลงไปเรื่อยๆ และ current ratio จะต่ำกว่า 1 ไปเรื่อยๆ ดังนั้นการที่ change in w/c เป็นบวก ของหุ้นกลุ่มค้าปลีกนั้นเราคงจะไปบวกกับ FCF ในการคำนวณ DCF ไม่ได้ เพียงแต่ข้อดีคือในการทำ financial forecast เราสามารถสมมุติได้ว่าหุ้นกลุ่มนี้สามารถจ่ายปันผลได้สูงเมื่อเทียบกับกำไร และมีโอกาสเพิ่มทุนน้อยแม้ว่าจะมีการขยายตัวก็ตาม


3. เราควรจะเลือกใช้ FCF หรือ Owner’s Earning(ตามแบบของBuffet) ดีกว่ากัน หรือเลือกใช้ในกรณีต่างกันเช่นไรจึงจะดีที่สุด

- จะใช้ cash flow to firm หรือ to shareholder ในทางทฤษฎีแล้วควรจะให้ผลไม่ต่างกันนัก ถ้าไม่ได้ทำ model ที่มีอะไรพลาดรุนแรง แต่ปกติแล้วถ้าผมทำ DCF model ตอนทำงานผมใช้ cash flow to firm เพราะทำง่ายกว่าคือทำงบกำไรขาดทุนกับกระแสเงินสดในงบเดียวเลย ไม่ต้องทำ 3 งบ ให้มันดุลกัน ( งบดุล กำไรขาดทุน กระแสเงินสด ) แบบ to shareholder ปกติผมไม่ค่อยชอบทำ model ซับซ้อนเพราะเสียเวลาไปอ่านข้อมูลเกี่ยวกับหุ้นหรือธุรกิจนั้นๆ และเวลาอื่นๆ ในชีวิตด้วยครับ

4. Intrinsic value ที่ได้จากวิธีDCF นั้น เราควรให้ค่า growth rate และ terminal growth rate อย่างไรจึงจะเหมาะสมที่สุด โดยเฉพาะ terminal growth rate

- หมายถึง g ใช่รึเปล่าครับ ตัว g นี้ก็มีข้อถกเถียงไม่จบครับ ผมจึงตั้งทฤษฎีขึ้นมาเองเลยครับเพราะผมเห็นนักวิเคราะห์ใช้ g หุ้นบางตัวตั้ง 3% พอใช้ wacc 8% เท่ากับว่า terminal multiple ที่ใช้สูตร 1/ ( wacc-g ) ก็จะได้ 1/ ( 8% - 5% ) หรือ 20 เท่า ก็เป็นการเชื่อที่ว่าเมื่อธุรกิจนี้ในปีที่ x ของการคำนวณ cash flow จะมีคนมายอมซื้อที่ 20 เท่าของ FCF ซึ่งคงต้องย้อนกลับมาคิดว่าเป็นไปได้หรือไม่ ผมคิดว่าอาจจะเป็นไปได้สำหรับบางธุรกิจเท่านั้นครับ

ดังนั้นทฤษฎีผมที่จะไม่ทำให้ terminal multiple หรือ terminal value ของหุ้นสูงเวอร์เกินไปก็คือ
  • ถ้าหุ้นตัวนั้นโตน้อยกว่า nominal GDP ผมจะให้ g ติดลบ เช่น -1 -2% 
  • ถ้าหุ้นตัวนั้นโตเท่ากับ nominal GDP ผมจะให้ g เท่ากับ 0 
  • ถ้าหุ้นตัวนั้นโตมากกว่า nominal GDP ผมจึงจะให้ g เป็น + แต่จะไม่ให้เกิน +2 ถ้า +3 นั้นจะต้องเป็นหุ้นที่โตสูงมากๆ จริงๆ ซึ่งในเมืองไทยผมไม่ค่อยเห็นเท่าใดนัก ถ้าจะนึกให้ใกล้เคียงสุดคงเป็นหุ้น advanc ตอนก่อน crisis ที่ตอนนั้นอัตราการใช้มือถืออยู่ที่เพียง 10% ของประชากร 
Nominal GDP นั้นสูงกว่า gdp ที่สภาพัฒน์รายงานนะครับ เพราะ gdp ที่เราพูดกันนั้นคือ real gdp เช่นปี 2007 ที่ผ่านมาก็โตประมาณ 4% ดังนั้นถ้าเราคิด nominal gdp คือบวกเงินเฟ้อด้วย ก็ได้ว่า nominal gdp ปี 2007 ที่ผ่านมาก็โตประมาณ 7% ดังนั้นถ้าหุ้นตัวไหนมีรายได้และกำไรโตเท่า nominal gdp ประมาณ 7% ผมถือว่า g เป็น 0 เพราะถือว่าหุ้นตัวนี้ไม่ได้เติบโตสูงกว่าเศรษฐกิจ คือถ้าถือหุ้นตัวนั้นก็ไม่ได้รวยขึ้นมากนัก

ดังนั้นหุ้นที่ g เป็นบวกสำหรับผมคือหุ้นที่น่าจะอยู่ในธุรกิจที่สัดส่วนของธุรกิจในอนาคตเมื่อเทียบกับ GDP จะเพิ่มขึ้นในระยะยาว เช่น ปีนี้รายได้ต่อหัวคนไทยคือ ปีละ 100,000 บาท ถ้าอีก 20 ปีข้างหน้ารายได้ต่อหัวเพิ่มเป็น 200,000 บาท เราคิดว่าจะบริโภคอะไรเพิ่มขึ้นมากหรือน้อยในสัดส่วนอย่างไร

ดังนั้นสำหรับหุ้นที่โตเท่า gdp ถ้าให้ wacc 10% และ g=0 จะได้ terminal multiple 1 / ( 10% - 0% ) = 10 เท่า ถ้าเปรียบเทียบกับ p/e ก็จะมี p/e 10 เท่าซึ่งผมว่าค่อนข้างสมเหตุสมผลที่จะให้ p/e ประมาณ 10 เท่ากับหุ้นที่โตปีละ 7%

แต่อย่างไรก็ตาม สูตรผมที่ให้ g=0 สำหรับหุ้นที่โตเท่า gdp นั้นมันต้องเปลี่ยนตามสถานการณ์ กรณีนี้ผมใช้กับเมืองไทยที่ real gdp โตปีละ 4-5% เพราะตอนนี้เราอยู่ในภาวะการจ้างงานใกล้จะเต็มที่แล้วคือเศรษฐกิจไม่ได้อยู่ในช่วงเติบโตสูง ถ้าเป็นประเทศอย่างจีน เวียดนาม อินเดีย ที่ real gdp โต 10% เงินเฟ้อ 5% เท่ากับ nominal gdp คือ 15% นั้นถ้าให้ g=0 สำหรับหุ้นที่โตเท่า gdp ก็จะได้ p/e 10 เท่าก็ไม่สมเหตุสมผลแน่นอน ดังนั้น ทฤษฎีที่ผมคิดนั้นจะใช้กับตลาดหุ้นไทยเท่านั้นครับ


5. ถ้าผมต้องการผลตอบแทนจากการลงทุน 15%ทบต้นต่อปีในระยะ10ปีข้างหน้า โดยซื้อหุ้น ณ.ราคาที่คำนวณอย่างอนุรักษ์นิยมแล้วว่าน่าจะได้ผลตอบแทนดังกล่าว จะถือว่ามี Margin of safety เพียงพอหรือไม่ในมุมมองและประสบการณ์ของทุกท่าน
- ถ้าเป็น dividend reinvest ด้วย คือรวมผลตอบแทนของเงินปันผลด้วยได้ปีละ 15% ในระยะ 10 ปีนี้น่าจะอยู่ในวิสัยที่พอจะทำได้ แต่ผมคิดว่าจะมีหุ้นเพียง 2-3% ของหุ้นทั้งตลาดเท่านั้นที่จะให้ผลตอบแทนแบบนี้ได้ตลอด 10 ปี เพราะอย่าลืมว่า nominal gdp เราโตปีละ 7% หุ้นที่ว่านี้จะต้องโตเป็น 2 เท่าของ gdp เป็นเวลา 10 ปีทีเดียวครับแสดงว่าธุรกิจนี้จะต้องดึงเงินในกระเป๋าของคนไทยมาในสัดส่วนที่เยอะขึ้นทุกปี หรือจะต้องกินส่วนแบ่งการตลาดจากคู่แข่งมาทุกๆ ปีด้วย หุ้นที่ว่ากันว่าเติบโตสูงๆ หลายๆ ตัวพอผ่านไปปีที่ 4 หรือ 5 จะเริ่มแผ่วแล้วหากไม่ได้อยู่ในธุรกิจที่ระยะยาวๆ เติบโตได้จริงๆ ครับ ดังนั้นผลตอบแทนปีละ 15% หากทำได้จริงๆ ผมคิดว่าก็น่าจะพอใจและมี margin of safety พอครับ

6. ถ้าผมต้องการผลตอบแทนจากการลงทุน(โดยเปรียบตัวเองเป็นเจ้าของธุรกิจแล้วเทียบจากFCFที่บริษัทจะหาได้ )15%ทบต้นต่อปีในระยะ10ปีข้างหน้า โดยซื้อหุ้น ณ.ราคาที่คำนวณอย่างอนุรักษ์นิยมแล้วว่าน่าจะได้ผลตอบแทนดังกล่าว จะถือว่ามี Margin of safety เพียงพอหรือไม่ในมุมมองและประสบการณ์ของทุกท่าน

7. จากข้อ 6 ถ้าผมกำหนดให้ Cost of Equity เท่ากับ 15%(แล้วหาค่าWACCตามมา) เมื่อหาค่าIntrinsic value ที่ได้จากวิธีDCF ออกมาได้เท่ากับ X บาทต่อหุ้น ถ้าผมซื้อหุ้นดังกล่าวที่ราคา X บาทต่อหุ้น หมายความว่าในฐานะเจ้าของธุรกิจผมจะได้ผลตอบแทนจากการลงทุน(โดยเทียบจากFCFที่บริษัทจะหาได้ )15%ทบต้นต่อปีใช่หรือไม่ครับ

- ในทางทฤษฎีเหมือนจะเป็นอย่างนั้นครับ ถ้าใช้ wacc แสดงว่าเรากำลังคิด dcf แบบ free cash flow to firm จะต้องนำ debt ไปหักด้วยนะครับ เพราะถ้าคิด free cash flow to equity จะใช้ Re หรือ cost of equity เลย

8. ในหนังสือบางเล่มบอกว่า Buffet ใช้ discount rate เท่ากับผลตอบแทนพันธบัตรเลยแต่ซื้อในราคาที่มี MOS มากๆ ถ้าเราจะประยุกต์ใช้บ้างโดยกำหนด MOS ไว้50% เหมาะสมหรือไม่ครับ
- ตอนแรกผมเคยคิดว่าวิธี Buffet จะทำให้ได้ DCF มากไปไหม เพราะดอกเบี้ยพันธบัตรอยู่ที่ 4-5% เอง แต่หลังๆ ผมเห็นนักวิเคราะห์ใช้ wacc ในหุ้นแต่ละธุรกิจที่ดูแล้วไม่สมเหตุสมผล และแต่ละสำนักก็ใช้ wacc ต่างๆ กันมากแบบไม่ค่อยมีที่มาที่ไปยกมาลอยๆ บทอยากจะปรับเป้าหมายขึ้นหรือลงก็มาเปลี่ยน wacc กันแบบหน้าตาเฉย ทำให้ผมเข้าใจแล้วว่าวิธีแบบที่ Buffet คิดเป็นหนึ่งในวิธีที่ดีและ basic ที่สุด และเข้าใจอีกเช่นกันว่าเป้าหมายราคาของนักวิเคราะห์โดยวิธี dcf นั้นเปลี่ยนแปลงได้ทุกเมื่อตามแนวโน้มราคาหุ้น


9. ผมเข้าใจว่าการที่เราได้ศึกษาและเข้าใจบริษัท,ธุรกิจอย่างมากที่สุดแล้วจะช่วยให้เราตอบคำถามและประมาณการค่าต่างๆได้ใกล้เคียงมากขึ้น แต่จะสร้างความมั่นใจได้ด้วยวิธีการใดบ้างครับ ในมุมมองและประสบการณ์ของทุกท่าน

- สูงสุดคืนสู่สามัญครับ ถ้ามีโอกาสเจออาจารย์ ดร. นิเวศน์ ลองถามท่านดูก็ได้ครับว่าท่านใช้ DCF ในการคำนวณเป้าหมายราคาหุ้นของท่านหรือเปล่า ถ้าเราเข้าใจธรรมชาติต่างๆ ของธุรกิจและจุดอ่อนจุดแข็งของวิธี DCF แล้ว เราจะประมาณได้เลยครับว่าธุรกิจแบบนี้ p/e เท่าไหร่จึงจะน่าซื้อ และ p/e ประมาณเท่าไหร่จึงจะแพงไป แต่ผมเห็นด้วยครับว่าเราควรเข้าใจวิธีการหา dcf ผลลัพธ์จากการคำนวณ dcf ได้ก็คือ p/e ที่เหมาะสมของหุ้นตัวนั้นๆ นั่นเอง

ดังนั้นก็เหมือนหนังกำลังภายในครับ DCF นั้นเหมือนกระบี่คม ผู้เชี่ยวชาญในวรยุทธ์นั้นแม้กิ่งไม้หรือนิ้วมือก็ใช้แทนกระบี่ได้ ผู้จัดการกองทุนหรือนักลงทุนมี่มีชื่อเสียงของโลกผมเชื่อว่า 99% ไม่มีใครมาทำ model DCF หรือเชื่อราคาเป้าหมายของนักวิเคราะห์โดยวิธี DCF อย่างของเมืองไทยทำไมราคาเป้าหมายโดยวิธี dcf ของ PTT ในปี 46 นั้นอยู่ที่ 40 บาทแต่ทำไมเป้าหมายปี 50 โดย DCF ถึงเป็น 480 บาทแล้ว อย่างกรณีของ Buffet นั้นก็เป็นหนังสือที่ Buffet ไม่ได้เขียนเองแต่เป็นการคาดเดาความคิดของ Buffet อย่างมีเหตุผลเท่านั้น แต่ทุกคนจะเข้าใจหลักของ DCF ดีและนำทฤษฎีการคำนวณ DCF มาใช้ประกอบโดยไม่รู้ตัว เช่น
  • หุ้นที่ growth สูง p/e ย่อมสูง 
  • หุ้นที่เติบโตโดยไม่ใช้เงินลงทุนมากนัก หรือไม่ต้องเพิ่มทุน p/e สูง
  • หุ้นที่ working cap เป็นบวกทุกๆ ปี p/e สูง 
  • หุ้นที่มีรายได้มั่นคงแน่นอน p/e สูง 
  • ธุรกิจที่ใกล้ตัว เข้าใจง่าย p/e สูง
หากเราเอาคุณสมบัติดังกล่าวมาเข้า model DCF ก็จะเห็นว่ามันเป็นคุณสมบัติที่จะให้มูลค่าที่หาได้จาก DCF สูงทั้งนั้นครับ

ดังนั้นผมจึงแนะนำให้ศึกษาเรื่องแนวทางการหามูลค่าหุ้นแบบ DCF นะครับ แนะนำอย่างมากด้วยครับเพราะมันช่วยเรื่องแนวคิดในการหามูลค่าหุ้น แต่ต้องใช้อย่างเข้าใจอย่างถ่องแท้ เพราะถ้าแทนค่าตามสูตรที่เรียนหรือศึกษามาโอกาสพลาดสูง ซึ่งผมเองก็เคยพลาดมาก่อนตอนทำงาน แต่ว่าไปแล้วถ้าไม่พลาดเลยคนเราก็จะเก่งขึ้นมาไม่ได้ แต่ถึงจุดหนึ่งถ้าเข้าใจดีพอแล้วไม่ต้องทำก็ได้หรือถ้าทำก็ทำแบบหยาบๆ พอให้ได้ตัวเลขประมาณหนึ่งเท่านั้นเอง เป็นที่มาที่ผมบอกว่าสูงสุดคืนสู่สามัญ กระบี่อยู่ที่ใจ แต่สำหรับนักลงทุนมือใหม่ไม่ใช่จะบอกว่างั้นท้ายสุดแล้วไม่ใช้ DCF ก็ได้งั้นใช้ p/e แต่แรกเลยแล้วกัน ( แล้ว p/e ที่เหมาะสมมาจากอะไรล่ะครับ???? ก็มาจากทฤษฎี DCF นะครับ ) ดังนั้นผู้ที่จะเริ่มเป็นจอมยุทธ์ ผมไม่แนะนำให้เอากิ่งไม้หรือนิ้วมือไปรับดาบของคู่ต่อสู้นะครับ ดังนั้นการศึกษาเรื่องการหา DCF ของคุณ sappipat รวมทั้งแนวทางการตั้งคำถามเป็นสิ่งที่ผมชื่นชมและสนับสนุน เพราะพยายามตอบให้ยาวและละเอียดเท่าที่จะพิมพ์ไหว และแนะนำให้เพื่อนๆ ที่เริ่มสนใจด้านการลงทุนดูเป็นแนวทางแบบอย่างครับ

แม้คำตอบจะยาวมาก ผมพยายามตอบให้กระชับที่สุดเพราะถ้าเขียนให้ละเอียดอาจจะต้องเขียนเป็นหนังสือ 1 เล่มเลย ดังนั้นหากคุณ sappipat และเพื่อนท่านใดสงสัยตรงไหนก็ถามเพิ่มมาได้ครับ

ปล.
ขอแก้เป็นปี 45 ครับ นึกขึ้นได้ว่าปี 46 หุ้น PTT ก็ขึ้นจาก 40 บาทเป็น เกือบ 200 บาทแล้ว
 
ที่มา
[1]http://board.thaivi.org/viewtopic.php?f=1&t=32337

วันพฤหัสบดีที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2556

การประเมินมูลค่าหุ้น สอนโดย อาจารย์ picatos


นำเสนอโดย พี่ vi_north, สรุปจากการอบรมไทยวีไอ สอนโดย อาจารย์ picatos
Model ประเมินมูลค่า
1 P/B มูลค่าทางบัญชี
2 DDM โมเดลเงินปันผล
3 P/E, EV/EBIDA อัตราส่วนกำไร
4 P/FCF, P/CFO อัตราส่วนกระแสเงินสด
5 DCF, Owner Earning ผลรวมกระแสเงินสด
6 Sum of the part กิจการมีความหลากหลาย
7 ประเมินในสถานการณ์พิเศษ
ลักษณะโมเดล มี 2 แบบ
1 Relative Value ใช้เปรียบเทียบมูลค่าระหว่าง 2 สิ่ง หรือมากกว่า, เช่น P/E, P/BV
2 Absolute Value ได้มูลค่าเป็นตัวเลข เช่น DDM DCF แต่ข้อสำคัญ อยู่ที่สมมุติฐานที่นำมาใช้ถูกต้องหรือไม่
P/B มูลค่าทางบัญชี
- เชื่อว่ากฎเกณฑ์บัญชีถูกต้อง ราคาทางบัญชีสมเหตุสมผล P/B = Price/Book value
- ราคาทางบัญชี คือ ส่วนของผู้ถือหุ้นในงบดุล
- ต่ำกว่า 1 ถูกหรือเปล่า? ทำไมถึงมากกว่า 1 เพราะราคาบันทึกเป็นราคาในอดีต ไม่สะท้อนความจริง มูลค่าเกิดจากความสามารถทำกำไรและการเติบโต
- ทำไม P/B ต่ำแต่ยังไม่น่าซื้อ อาจจะมีเหตุผลจาก การบริหารไม่มีประสิทธิภาพ โครงสร้างทางการเงินไม่เหมาะสม มีทรัพย์สินซ่อนที่ยังไม่ปลดล็อค ควรซื้อเมื่อกิจการมีโอกาสฟื้นหรือ unlock เช่น มีการเปลี่ยนผู้บริหาร เปลี่ยนนโยบาย ซื้อเมื่อมีเริ่มฟื้นตัว
- กรณี P/B สูง ต้องดูปัจจัยอื่นประกอบ เช่น ความสามารถในการแข่งขัน ความสามารถในการทำกำไร
DDM โมเดลเงินปันผล
- เราถือหุ้น ถ้าถือไปเรื่อยๆไม่คิดจะขาย สิ่งที่เราได้คือเงินปันผล
- ถ้าสมมติว่าเราเป็นอมตะ กิจการที่เราลงทุนเลิกก่อนที่เราจะตาย เงินที่เหลืออยู่สุดท้ายต้องปันผลออก
- เงินปันผลที่สะสมกันมาเรื่อยๆ คือ มูลค่าของหุ้น
- แต่มูลค่าของเงินปันผลในแต่ละช่วงเวลาไม่เท่ากัน เลยต้อง Discount
- และความเป็นจริง คือ เราขายหุ้นก่อนที่กิจการจะเลิก
- และสมมติว่า ในตอนที่เราขายหุ้น คนที่มาซื้อหุ้นก็คิดเหมือนๆกับเรา มองว่าการถือหุ้น คือการกินเงินปันผล
P/E, EV/EBIDA โมเดลอัตราส่วนกำไร
- P/E = Market price per share/Annual earning per share
- คุณค่าความถูกแพง ขึ้นกับกำไรที่ทำได้
- ความหมาย P/E ราคาที่เราซื้อเป็นกี่เท่าของกำไรที่ทำได้ / คืนทุนกี่ปี
- มี 2 แบบ คือ Trailing P/E ใช้กำไร 12 เดือนล่าสุดคำนวณ, Forward P/E คาดการณ์กำไร 12 เดือนข้างหน้ามาคำนวณ
- ปัจจัยที่ P/E ไม่เท่ากัน เช่น คุณภาพของกำไร ธรรมชาติของธุรกิจ ความสามารถในการแข่งขันที่ต่างกัน
- หุ้นวัฎจักรดู P/E ไม่ได้ P/E ต่ำไม่ใช่ว่าถูก P/E สูงอาจจะไม่แพง หุ้นวัฎจักรถ้าอยู่ช่วงพีค กำไรจะสูงมากทำให้ P/E ต่ำ แต่พอเข้าสู่ขาลง กำไรจะลดเร็วถึงขั้นขาดทุน
- มูลค่าที่เหมาะสม = P/E ที่เหมาะสม x กำไรที่ประเมินได้ (มี 2 ปัจจัยที่ต้องพิจารณา คือ การให้ P/E ที่เหมาะสม กับ การประเมินกำไร)
- E/P Ratio ถ้าเอา E หาร P เหมือนอัตราผลตอบแทนที่เราได้รับ, E สะท้อนพัฒนาการดีกว่า D (ปันผล) เพราะปันผลขึ้นกับหลายปัจจัย เช่น ช่วงเวลา นโยบายบริษัท
- เนื่องจากอนาคตไม่แน่นอน คาดเดายาก และ P/E ที่เหมาะสมก็ไม่แน่นอน ดังนั้นต้องประเมินหลายๆ Senerio เช่น Worst, Base, Best case
- ต้องพิจารณาว่าเป็นกำไรปกติ Recurring หรือกำไรพิเศษ Non Recurring เช่น โปรเจคพิเศษ Stock gain, Spread margin
- ต้องพิจารณาว่าเป็นกำไรเงินสด (ปันผลได้)หรือ กำไรทางบัญชี (ทำอะไรไม่ได้)
- วิธีคิด คิดจากกำไรปกติก่อน แล้วค่อยคิด Non Recurring
- มูลค่า = P/E x Recurring + Multiple x Non recurring ค่า Multiple แล้วแต่จะพิจารณา ถ้าเป็นกำไรเงินสด ที่มีโอกาสเกิดขึ้นอีก อาจจะให้สัก 2 ถ้าน้อยให้ 1 ถ้ากำไรทางบัญชีอาจจะ 0.5 เท่า
EV/EBIDA
- เป็นมุมของการซื้อกิจการ EV = Market cap + หนี้สิน – เงินสด
- EBIDA Earning Before Interest, Tax, Depreciation and Amortization ดอกเบี้ยสะท้อนโครงสร้างการเงิน, ค่าเสื่อม ค่าตัดจำหน่าย สะท้อนนโยบายทางบัญชี, ภาษี สะท้อนโครงสร้าง 2 อันก่อนหน้า+มาตรฐานทางภาษีของรัฐ 3 อย่างนี้ทำให้เราเห็นกำไรสุทธิ บิดเบี้ยว เวลาเทียบบริษัทต่อบริษัท ดังนั้นในการเทียบ Performance ของบริษัท การดูที่ EBITDA อาจสะท้อนถึงผลการดำเนินงานมากกว่า
- ใช้เมื่อ เจอกิจการที่ P/E สูงเว่อร์ๆ เห็นแล้วงงๆ แล้วราคาขึ้นเอาๆ ไหม
- เคยเจอกิจการที่ขาดทุน แต่คนว่าดีไหม
- เคยเจอกิจการที่กำไรดี NPM สูง แต่เทรดกันที่ P/E ต่ำๆ ไหม
- เมื่อโครงสร้างทางการเงิน นโยบายทางบัญชี และผลประโยชน์ทางภาษีต่างกัน
- เมื่อกิจการลงทุนอย่างหนัก ตัดค่าเสื่อมเป็นจำนวนมาก
- เมื่อกิจการมีหนี้สินที่สูงผิดปกติ
- เมื่อกิจการมีการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างทางการเงิน นโยบาย อย่างมีนัยสำคัญ
- ข้อควรระวังในการใช้ คือ EBIDA ไม่สะท้อนกระแสเงินสด และ EBIDA ที่ได้ต้องเอากลับไปลงทุนหรือเปล่า โดยเฉพาะเรื่อง Maintenance Capex
DCF Discount Cash Flow
- มูลค่าของกิจการ = ผลรวมของกระแสเงินสด
- คล้ายๆ DDM แต่กระแสเงินสดจะสะท้อนผลการดำเนินงานได้ดีกว่าเงินปันผล
- ข้อควรระวัง คือ ข้อมูลสมมุติฐานเยอะ อาจทำให้ประเมินไม่ถูกต้อง
- Free Cash Flow คือ กระแสเงินสดอิสระที่กิจการสามารถทำได้ ซึ่งจะถูกนำมา คืนให้เจ้าของเงิน ทั้งเจ้าหนี้ และผู้ถือหุ้น
- FCF = EBIT(1-T)+Depreciation & Amortization-Chang in Net Working Capital-CAPEX
- FCF = Operating Cash Flow-Capital Expenditure
- เนื่องจากเราเอา FCF มาใช้ ซึ่งเป็นเงินของทั้งเจ้าหนี้และผู้ถือหุ้น ดังนั้นถ้าเราจะหามูลค่าหุ้น เมื่อได้มูลค่า DCF แล้ว ต้องลบด้วย Net Debt (หนี้สินระยะสั้นและยาว-เงินสด)
Owner Earning
- กำไรของเจ้าของ = กำไรสุทธิ + ค่าเสื่อม – Maintenance CAPEX
- บัฟเฟตต์ มองว่าถ้าเราเข้าใจธุรกิจนั้นจริงๆและรู้ว่าธุรกิจนั้นมี DCA ปีหน้าต้องดีกว่าปีนี้ ดังนั้นกำไรของปีหน้าต้องมากกว่าปีนี้แน่นอน
- ดังนั้นกิจการนี้ คือ เครื่องสร้างเงินสดที่ปราศจากความเสี่ยง เหมือนพันธบัตรรัฐบาลที่ไม่มีความเสี่ยง
- ความเสี่ยงถูกชดเชยโดยไม่ใส่ growth เข้าไปในโมเดล
- มูลค่าที่ประเมินออกมาได้ เป็นมูลค่าที่ Conservative
Sum of the Part
- เหมาะกับ Holding company
- ถ้าใช้ P/E อาจจะไม่ถูกต้อง เพราะมีหลากหลายธุรกิจ
- ในแต่ละธุรกิจใช้วิธีประเมินมูลค่าต่างกัน ตามลักษณะธุรกิจ บางธุรกิจพึ่งเริ่มต้นกิจการ ควรใช้ DCF บางธุรกิจแข็งแกร่งแล้ว ใช้ EV/EBITDA(ไม่ใช้ P/E เพราะดูหนี้ทีหลัง บางธุรกิจเราถือหุ้น ซึ่งเป็นหุ้นอยู่ในตลาด ใช้มูลค่าตลาด
- ดังนั้นประเมินมูลค่าของกิจการแต่ละอย่าง แล้วเอามารวมกัน และต้องลบทิ้งด้วยหนี้ บวกกลับด้วยเงินสด(ลบทิ้งด้วย Net Debt)
M&A : Merger & Acquisition
- การ Take Over ซื้อ/ขายกิจการกัน
- ลงทุนบริษัทฯ ที่เราเก็งว่าจะถูก Take Over
- ลงทุนในบริษัทฯ ที่ไป Take Over คนอื่น คิดว่า Take จะทำให้เกิด Synergy
- ต้องอ่านรายงานที่ปรึกษาทางการเงิน (Financial Advisor)
- รายงานที่ปรึกษาทางการเงินส่วนใหญ่สมเหตุสมผลสำหรับคนทำดีล แต่ในมุมมองของเราน่าสนใจหรือไม่
Tender Offer
- เมื่อมี Take Over กิจการกัน กฎตลาดบังคับให้ Tender Offer
- เพื่อความยุติธรรมของผู้ถือหุ้นรายย่อย
- ราคาหุ้นมักตอบรับ แต่ไม่ตอบรับทั้งหมด
- เป็นโอกาสในการ Arbitrage โดยซื้อในตลาดไปขายให้คน Tender
- ได้ผลตอบแทนไม่เยอะมาก ความเสี่ยงต่ำ
- ความเสี่ยงว่าดีล Tender จะล้ม ต้องประเมินให้ชัด
- Upside ถ้าประเมินมูลค่า และเดาเจตนาได้ว่าผู้ซื้ออาจเสนอซื้อในราคาสูงกว่านี้ ก็อาจจะกำไรมาก
ลักษณะของกิจการกับโมเดลที่เหมาะสม
- P/E กิจการที่รายได้ กำไร เงินสด ปกติ แต่ควรระวังเรื่อง กำไรควรสม่ำเสมอไม่ผันผวน และถ้ามีหลายธุรกิจต้องแยกคิดก่อน
- P/B Turn around, Asset play, Sunset, Commodity เหมาะกับกิจการที่มีปัญหาในการทำกำไร หรืออยู่ในตลาดแข่งขันสมบูรณ์
- EV/EBIDA ลงทุนหนัก เงินสดดี หนี้เยอะ ใช้ในการหลีกเลี่ยงผลกระทบด้านภาษี และโครงสร้างต้นทุน แต่ต้องระวังเรื่อง Maintenance Capex และภาษี
- DCF M&A เปลี่ยนโครงสร้างธุรกิจ ตั้งธุรกิจใหม่ หรือกิจการที่ mature แล้ว ซึ่งมูลค่ากิจการไปอยู่ที่ Terminal Value
- DDM รายได้ กำไร เงินสดเสถียร
- PE/G DCF สำหรับหุ้นเติบโต
- Sum of the Part สำหรับ Holding Company กิจการที่หลากหลาย
ถ้าใช้ Model ผิด มีผลอย่างไร
- อาจถึงตายได้ หรือเสียโอกาสลงทุน
- หุ้นคอมโม ตะวันตกดิน Asset play กำไรพิเศษ แต่ใช้ P/E อาจเห็นหุ้น under value เกินจริงเพราะกำไรไม่ยั่งยืน, อาจเห็นหุ้นแพงเกินจริงเพราะกำไรน้อย แต่กำลังจะ unlock
- หุ้น Growth ลงทุนหนัก กระแสเงินสดดี แต่ไปใช้ P/E, ราคาแพงตลอด P/E สูงมาก คุณภาพกำไรดี เติบโตสูง เสียโอกาส
- หุ้นคอมโม รับเหมา เดากิจการยาก แต่ไปใช้ DCF เดายังไงก็ผิด เพราะมองอนาคตยากมาก
แก่นของการเลือกโมเดลให้เหมาะสม
- ต้องเข้าใจที่มาที่ไปของรายได้ ต้นทุน และกิจการจะเดินไปอย่างไร
- กิจการที่รายได้ กำไรไม่ดี ผันผวน ควรเน้นความปลอดภัยโดยใช้ P/B
- กิจการทั่วไปสามารถใช้ P/E ได้ แต่ต้องติดตามพัฒนาการของกิจการต่อเนื่อง และทันต่อการเปลี่ยนแปลงของกิจการ เช่นมี project ใหม่ พื้นฐานการแข่งขันเปลี่ยนแปลงหรือไม่
- กิจการแข็งแกร่งดูเหมือนจะมี DCA ต้องตรวจสอบคุณภาพให้เคลียร์ และไปเน้นที่กระแสเงินสด
Valuation Check List
- เราเข้าใจกิจการขนาดไหน
- ควรประเมินด้วยวิธีใด
- ทำ projection หรือยัง
- Scenario analysis ล่ะ
- จุดไหนคือจุดสำคัญของกิจการ
- เราจะติดตามกิจการได้อย่างไร
- จุดชี้เป็นชี้ตายของกิจการ ที่เราต้องขายหุ้นทันที
- MOS มีเท่าไหร่
- Upside มีเท่าไหร่
- Downside ขนาดไหน
- อัตราผลตอบแทนระยะยาว
- เรากำลังลงทุนหรือเก็งกำไร
- ถ้าเก็งกำไร ทำไมราคาหุ้นถึงจะขึ้น ทำไมคนอื่นถึงเชื่อเหมือนเรา
- ถือนานขนาดไหน

วันอาทิตย์ที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2556

ปัญหาเรื่อง CAPEX และ CWC ในการคิด DCF


มีมิตรสหายท่านหนึ่งอยากลองหามูลค่าหุ้นด้วยวิธี DCF แต่ติดปัญหาเรื่อง CAPEX และ CWC ได้โพสถามใน http://board.thaivi.org/viewtopic.php?f=1&t=56411 และได้คำตอบอันทรงคุณค่าดังนี้ครับ

1. CAPEX (Capital Expenditure)


ผมเลือกรายการที่อยู่ใน "กระแสเงินสดจากกิจกรรมการลงทุน" ในบรรทัดสีแดงมาคิด CAPEX
ผมสงสัยว่า "เงินสดจ่ายสำหรับการซื้อเงินลงทุนในหลักทรัพย์เผื่อขาย" ต้องเอามาคิดด้วยหรือเปล่าครับ ?ผมเลือกถูกแล้วใช่ไหมครับ ?


  • เงินฝากธนาคารที่ติดภาระค้ำประกันลดลง (เพิ่มขึ้น)
  • เงินสดรับจากการจำหน่ายเงินลงทุนในหลักทรัพย์เผื่อขาย
  • ดอกเบี้ยรับ
  • เงินปันผลรับ
  • เงินสดรับจาก (จ่ายสำหรับ) การลงทุนในเงินลงทุนระยะสั้น
  • เงินสดจ่ายสำหรับการซื้อเงินลงทุนในหลักทรัพย์เผื่อขาย
  • เงินสดรับจากการจำหน่ายสินทรัพย์ถาวร
  • เงินสดจ่ายซื้อสินทรัพย์ถาวร
  • เงินสดจ่ายซื้อสินทรัพย์ไม่มีตัวตน


2. CWC (Changes in Working Capital)


ผมเลือกรายการที่อยู่ใน "สินทรัพย์" ในบรรทัดสีแดงมาคิด CWC
ผมสงสัยว่า "ภาษีเงินได้นิติบุคคลค้างจ่าย" ต้องเอามาคิดด้วยหรือเปล่าครับ ?
ผมเลือกถูกแล้วใช่ไหมครับ ?
สินทรัพย์หมุนเวียน

  • เงินสดและรายการเทียบเท่าเงินสด
  • เงินลงทุนในหลักทรัพย์เผื่อขาย
  • ลูกหนี้การค้า
  • กิจการที่เกี่ยวข้องกัน
  • กิจการที่ไม่เกี่ยวข้องกัน
  • ลูกหนี้จากการขายผ่อนชำระที่ถึงกำหนดชำระภายในหนึ่งปี
  • สินค้าคงเหลือ
  • สินทรัพย์หมุนเวียนอื่น
หนี้สินหมุนเวียน

  • เจ้าหนี้การค้า
  • กิจการที่เกี่ยวข้องกัน
  • กิจการที่ไม่เกี่ยวข้องกัน
  • เจ้าหนี้ค่าซื้อสินทรัพย์
  • ภาษีเงินได้นิติบุคคลค้างจ่าย
  • หนี้สินหมุนเวียนอื่น

ขอบคุณครับ

มิตรสหายอีกท่านตอบว่า

1. CAPEX (Capital Expenditure)


"เงินสดจ่ายสำหรับการซื้อเงินลงทุนในหลักทรัพย์เผื่อขาย" ต้องเอามาคิด CAPEX ด้วยหรือเปล่าครับ ?

สมมติว่าเป็นธุรกิจประเภท Manufacturing ซึ่งไม่ใช่ธุรกิจที่ต้องค้าเงิน
(ธุรกิจที่ต้องค้าเงิน เช่น ธนาคาร โบรกเกอร์ ประกัน กองทุนรวม)
ตอบ ไม่ต้องเอามาคิดใน CAPEX ครับ

ขออธิบายเพิ่มครับ
ขอโยงไปงบกระแสเงินสด หมวด Cash Flows from Investing Activities (CFI)
This section of the cash flow statement shows the amount of cash firms spend on investments. Investments are usually classified as either capital expenditures--money spent on items such as new equipment or anything else needed to keep the business running--or monetary investments such as the purchase or sale of government bonds. The most important parts of this section for investors are typically the capital expenditures line item and the line item for acquisitions of other businesses.
สรุป จะเห็นว่า "เงินสดจ่ายสำหรับการซื้อเงินลงทุนในหลักทรัพย์เผื่อขาย" อยู่ใน CFI เหมือน Cap. Ex.
แต่เป็นอีกกลุ่มนึง กล่าวคือไม่ต้องเอามาคำนวณเพื่อหา Cap. Ex. นั่นเอง
อย่าลืมว่า Cap. Ex. คือเงินลงทุนที่บริษัทจำเป็นต้องจ่าย เพื่อรักษา capacity ในการผลิตให้เท่าเดิม
เมื่อเรานำ Cap. Ex. ไปคำนวณหา Free Cash Flow to Firm ได้แล้ว จึงขึ้นอยู่กับผู้บริหารว่าจะนำกระแสเงินสดอิสระส่วนนี้ ไปใช้ชำระหนี้ ใช้จ่ายปันผล หรือจะใช้ขยายกำลังการผลิต อย่างละเท่าไหร่ดี
ขณะที่ "เงินสดจ่ายสำหรับการซื้อเงินลงทุนในหลักทรัพย์เผื่อขาย" ไม่ได้มีความจำเป็นที่บริษัทจะต้องนำ Operating Cash Flow มาใช้กับเรื่องนี้ แต่ "เงินสดจ่ายสำหรับการซื้อเงินลงทุนในหลักทรัพย์เผื่อขาย" เกิดขึ้นเพราะเป็นการบริหารสภาพคล่องระยะสั้นด้วยการเอาเงินสดไปซื้อสินทรัพย์ดังกล่าว

แต่ "เงินสดรับจากการจำหน่ายสินทรัพย์ถาวร(ที่ไม่ใช่พวกอสังหาฯเพื่อการลงทุน)" ควรเอามาใช้คำนวณ Cap. Ex . ด้วยครับ เพราะรายการนี้อยู่ใน CFI ในกลุ่ม Cap. Ex.
โดยรายการ"เงินสดรับจากการจำหน่ายสินทรัพย์ถาวร" ดังกล่าวต้องมีเครื่องหมายบวกหรือลบตรงข้ามกับ
"เงินสดจ่ายซื้อสินทรัพย์ถาวร & เงินสดจ่ายซื้อสินทรัพย์ไม่มีตัวตน"

ส่วน "เงินสดจ่ายซื้อสินทรัพย์ถาวร" และ "เงินสดจ่ายซื้อสินทรัพย์ไม่มีตัวตน" ต้องเอามาคิดใน Cap. Ex. ด้วย ถูกต้องแล้วครับผม

2. CWC (Changes in Working Capital)

"ภาษีเงินได้นิติบุคคลค้างจ่าย" ต้องเอามาคิดด้วยหรือเปล่าครับ ?

ถ้าหมายถึง Deferred Tax Assets and Liabilities
ตอบ ไม่ต้องเอามาคิดครับ
อ้างอิงยาวเลยครับ
Net working capital is supposed to represent those assets and liabilities that are expected to have a short-term impact on cash and equity. Current assets are generally those that are expected to generate cash within twelve months. Current liabilities are generally those that are expected to use cash within the same time frame.

Looking at the name alone, most people think that deferred tax assets and liabilities refer to expected tax refunds or taxes due. Deferred tax assets and liabilities, however, are not the actual taxes, but simply an accounting concept. They refer to “timing differences,” an accounting term used to describe a situation in which certain revenue and expenses are recognized differently for tax purposes and book purposes, and are non-cash in nature. Even though they may be classified as short-term on the balance sheet, the calculation is derived from the classification of the underlying asset or liability that has the timing difference for tax purposes. It does not necessarily follow that the deferred tax asset or liability will have any impact on cash within twelve months, or ever.

SRS recommends that the parties to a merger go line by line through the target company’s chart of accounts to determine which items impact the value of the business, and therefore should be included in working capital calculations, and which do not. Non-cash items, such as deferred tax assets and liabilities, often should be specifically excluded from the definition of working capital in merger agreements. If they are not excluded in your transaction, pay special attention to their anticipated impact on determining the estimated balance sheet or any target level of net working capital. Otherwise, one of the parties might find the economic deal changed for reasons that do not make sense. We have seen large adjustments made to the purchase price for reasons that will never affect the combined company’s actual cash position or value. This result can be hard for selling shareholders or the buyer to countenance, especially if they realize the impact after it is too late to change.
https://www.shareholderrep.com/beware-o ... abilities/


สินทรัพย์หมุนเวียนอื่น, หนี้สินหมุนเวียนอื่น, เจ้าหนี้ค่าซื้อสินทรัพย์

ตอบ
"สินทรัพย์หมุนเวียนอื่น"
>>ถ้ารายการนั้นมีสถานะเสมือนเงินสดหรือหลักทรัพย์เทียบเท่าเงินสด ก็ไม่ต้องนำมาคำนวณใน changes in working capital
>>แต่ถ้ารายการนั้นมีสถานะเหมือนลูกหนี้การค้า หรือไม่ก็ สินค้าคงคลัง ก็ต้องนำมาคำนวณใน changes in working capital
เหตุผลที่เป็นเช่นนั้นเพราะ CHANGES in working capital แท้จริงแล้วก็คือวัดการเปลี่ยนแปลงของ "ลูกหนี้การค้า, สินค้าคงคลัง, เจ้าหนี้การค้า" ว่ากลายเป็น "เงินสดและหลักทรัพย์เทียบเท่าเงินสด" เท่าไร นั่นเอง
พูดง่ายๆคือการเปลี่ยนแปลงของสองกลุ่มในเครื่องหมาย "" สองบรรทัดข้างบน ต้องมีค่าเป็นจำนวนเงินเท่ากัน
เช่น ลูกหนี้การค้ารวมถึงสินค้าคงคลังเพิ่มขึ้น 10 บาท ทำให้ สิ้นปีนั้นเงินสดและหลักทรัพย์เทียบเท่าเงินสด ก็จะมีค่าลดลง 10 บาทไปด้วยเพราะเงิน 10 บาทถูกนำไปแปลงเป็นลูกหนี้รวมถึงสินค้าคงคลังดังกล่าว ฉะนั้นคิดด้านเดียวคือด้านการเปลี่ยนแปลงของ"ลูกหนี้การค้า, สินค้าคงคลัง, เจ้าหนี้การค้า"ก็พอแล้ว ถ้าเอาไปรวมกับการเปลี่ยนแปลงของเงินสดด้วย ก็จะเป็นการนับซ้ำ

"หนี้สินหมุนเวียนอื่น, เจ้าหนี้ค่าซื้อสินทรัพย์"
ถ้าบริษัทต้องเอาเงินสดไปจ่ายคืนเค้าภายใน 12 เดือน ยกตัวอย่างเช่น wage payable
ก็ต้องเอา changes ของรายการพวกนี้มาคิดใน changes in working capital ด้วย
เพราะเนื้อหาสาระของรายการพวกนี้เหมือน เจ้าหนี้การค้า ในแง่ที่ว่าเป็นรายการที่เป็นแหล่งใช้ไปของเงินสดในรอบ 12 เดือนเหมือนกันนั่นเอง

แนะนำให้ไปอ่านเรื่องการคำนวณ "Operating Cash Flow แบบ indirect method" เพิ่มเติมครับ

Free Cash Flow to Firm 

Capital Expenditure

http://www.investopedia.com/video/play/what-is-capex/

Working Capital

วันศุกร์ที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2556

Estimating Terminal Value


ESTIMATING TERMINAL VALUE

Introduction

The terminal value is the value of the project’s expected cash flow beyond the explicit forecast horizon. An estimate of terminal value is critical in financial modelling because it accounts for a large percentage of the project value in a discounted cash flow valuation. This tutorial focuses on ways in which terminal value can be calculated in a project finance model.
In our previous tutorial titled Formula to Calculate NPV in Excel we discussed how NPV can be used to calculate the value of a project / investment based on future cash flows. A firm or project potentially has infinite life and its value is hence the NPV of future cash flows forever.
However, forecasting results beyond certain periods is impractical and exposes such projections to a variety of risks. This limits their validity, with great uncertainty involved in predicting the project revenue / cost components, industry or macroeconomic conditions beyond a few years.
To capture the value at the end of forecasting period, a terminal value is included. Terminal value allows for the inclusion of the value of future cash flows occurring beyond a several year projection period while satisfactorily mitigating many of the problems of valuing such project cash flows.
A high-quality estimate of terminal value is critical because it often accounts for a large percentage of the total value of the project in a discounted cash flow valuation. As a result, financial analysts and modellers should be familiar with the mechanics of terminal value and how it is calculated in order to ensure an accurate financial modelling and valuation exercise.
This tutorial with the accompanied excel workbook illustrates various ways in which terminal value can be calculated.

Method to calculate Terminal Value

Three methods will be discussed in this tutorial
  • Multiple EBITDA approach
  • Perpetuity approach
  • Perpetuity with Growth approach
In practice, academics tend to use the Perpetuity Growth model, while project financiers favour the Exit Multiple approach.
Ultimately, these methods are two different ways of saying the same thing. For both terminal value approaches it is essential to use a range of appropriate discount rates, the multiples and perpetuity growth rates in order to establish a functional valuation range.
Multiple EBITDA approach
The Multiple EBITDA approach measures the firm value that is the value of the business operations. In calculating enterprise value, only the operational value of the business is included. The formula to calculate the terminal value is shown below.

EBITDA t = EBITDA at the last year of projected period
EBITDA multiple = EBITDA multiplier (x)
The Present Value of the Terminal Value is then added to the PV of the free cash flows in the projection period to arrive at an implied firm value.
A publicly-traded comparable company multiples is used in the calculation. This method is the easiest approach but depending on the purposes of the valuation, the estimated EBITDA multiple may not provide an appropriate reference range.
There are some variations of multiple used in the terminal multiple approaches:
  • P/E multiple
  • Market to Book multiple
  • Price to Revenue multiple
  • EBIT multiple
  • Multiple EBITDA approach
Perpetuity Growth approach
The Perpetuity Growth approach assumes that free cash flow will continue to grow at a constant rate into perpetuity. The Terminal Value can be estimated using this formula.

FCF = Free cash flow @ the last year of projected period
r = Discount rate (Cost of Equity or Cost of Capital)
g = Expected growth rate (%)
What growth rate do we use when modelling? The constant growth rate is called a stable growth rate. While past growth is not always a reliable indicator of future growth, there is a correlation between current growth and future growth. A project growing at 10% currently, probably has higher growth and a longer expected growth period than one growing at 5% a year now.
Estimation of the growth rate used in this approach makes it challenging because inaccuracy in the assumption can provide an improper value. Hence, some analysts sometimes drop the growth rate in the formula to arrive at a more conservative terminal value.

Modelling Terminal Value

For illustration on how the Terminal Value is estimated and used for valuation purpose in a project finance model, we have prepared an Excel workbook. The example assumes that a project has 12-month constructions and quarterly cash flow projections of 10 years. Three methods are demonstrated to estimate the Terminal Value. The assumptions are depicted in the screenshot below.

Screenshot 1: Inputs page
In all methods, we need to establish the EBITDA or Free cash flow at the last year of the projected period. The easiest way to do this is perhaps by constructing a simple binary
(1, 0) flag.
Screenshot 2: Constructing binary flag for Operations end
The terminal value calculation is very straightforward. Various methods of calculating the terminal value are shown in the screenshots below.

Screenshot 3: Multiple EBITDA approach

Screenshot 4: Perpetuity Growth approach
The final step is to add the terminal value into the project cash flow before calculating the NPV. In this example it is assumed that the Perpetuity approach is selected.

Screenshot 5: Project Valuation

Terminal Value modelling considerations

Few considerations in calculating terminal value in project finance modelling:
  • Carefully establish the cash flow or EBITDA at the last year of the projected period.
    The usual mistake is to capture the cash flow falls in the last quarter / month instead of summing up those in the last year of projected period (refer to Screenshot 2 and 3).
  • Reminded to add the terminal value into the project cash flow before calculating the NPV.
    The project valuation does not stop at a terminal value calculation, Remember to add the calculated terminal value into the project cashflow for NPV calculations such as illustrated in Screenshot 5.

วันพุธที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2556

การคิดลดกระแสเงินสด ฉบับเข้าใจง่าย


นักลงทุนแทบทุกคนคงเคยได้ยินเรื่องของ “การคิดลดกระแสเงินสด” (Discounted Cash Flow) มาบ้างแล้ว ทว่าบางคนอาจไม่เข้าใจว่ามันคืออะไร
แต่อย่างน้อยๆ ทุกคนน่าจะทราบว่า หากเอาเงินสด 100 บาท ฝากแบงก์ไว้ โดยได้ดอกเบี้ย 3% พอครบหนึ่งปี เงินนั้นจะกลายเป็น 103 บาท
ในทางกลับกัน ถ้าถามใหม่ว่า หาก ณ วันนี้เรามีเงิน 103 บาท โดยเงินนั้นอยู่ในแบงก์มาแล้ว 1 ปี ได้ดอกเบี้ยปีละ 3% ถามว่าเมื่อหนึ่งปีที่แล้ว เรามีเงินฝากแบงก์อยู่กี่บาท ถึงตรงนี้ ท่านคงตอบได้ง่ายๆ เลยใช่ไหมครับว่า ก็ “100 บาท” ไง
เชื่อไหมครับว่า แค่นี้แหล่ะคือ “การคิดลด” (Discounting) !!
ขอแสดงให้เห็นง่ายๆ อย่างนี้นะครับ ด้วยอัตราดอกเบี้ย r … พอผ่านไป 1 ปี เงินต้น A จะกลายเป็น A(1+r) ในที่นี้ เงินต้น 100 บาท จึงกลายเป็น 100 x (1+0.03) = 103 บาท นี่คือ “ขาไป”
ส่วนการ “คิดย้อนกลับ” แทนที่เราจะเอา 1+r ไปคูณ เราก็เอาไปหารแทน เงิน ณ ปัจจุบัน A บาท จะมาจากเงินต้น A/ (1+r) เงิน 103 บาท ในวันนี้ จึงมีที่มาจาก 103 / 1.03 = 100 บาท เมื่อ 1 ปีก่อนหน้านั่นเอง
ประโยชน์ของการคิดลดก็คือ มันทำให้เราสามารถเปรียบเทียบ “เงินในวันนี้” กับ “เงินในอนาคต” ได้
เช่น สมมุติเพื่อนยืมเงินเราไป 100 บาท เราก็จะรู้ว่า พอสิ้นปีที่ 1 อย่างน้อยเพื่อนควรจะคืนเงินเรา 103 บาท (เพื่อไม่ให้น้อยกว่าดอกเบี้ยที่จะได้รับจากการเอาเงินไปฝากธนาคาร) แต่ถ้าเพื่อนยืมไป 2 ปี เขาก็ควรจะเอามาคืนเรา 103 x 1.03 = 106.09 บาท
ดังนั้น 106.09 บาท ที่เราจะได้คืนในอีก 2 ปีข้างหน้า เมื่อคิดลดกลับมาที่เวลาปัจจุบัน ก็จะเทียบเท่ากับ 100 บาท ที่เราให้ยืมไปตั้งแต่ทีแรก (อันนี้คิดจากอัตราดอกเบี้ย 3% นะครับ)
เมื่อประยุกต์มาใช้กับการลงทุนในหุ้น คนส่วนใหญ่มักคาดหวังอัตราผลตอบแทนที่สูงกว่าการฝากแบงก์ เช่น 10% ต่อปี เพราะฉะนั้น อัตราดอกเบี้ยที่เอาไปคิด ย่อมเท่ากับ 10% ไม่ใช่ 3% เหมือนกับการฝากแบงก์
“อัตราคิดลด” (Discount Rate) จึงขึ้นอยู่กับอัตราผลตอบแทนที่คาดหวัง ยิ่งหวังสูง ก็ยิ่งต้องใช้อัตราคิดลดที่สูงตามไปด้วย
ถ้าเราวิเคราะห์หุ้นของบริษัทกิเลนผยอง โดยคาดการณ์ว่า จะได้รับเงินปันผลเป็นจำนวน 5 บาท ต่อหุ้นในอีก 1 ปีข้างหน้า เม็ดเงินนี้จะมีค่าเทียบเท่า 4.55 บาท ในปัจจุบัน โดยคำนวณจาก 5 / (1+0.10)
หากเราสามารถคาดการณ์เงินปันผลที่บริษัทจะจ่ายในปีต่อๆ ไป เราก็จะรู้มูลค่าของเม็ดเงินทุกเม็ดที่จะได้รับจากหุ้นตัวนี้ และเนื่องจาก “เงินปันผล” ก็คือ “เงินสด” ซึ่งจะทยอยหลั่งไหลเข้ามาสู่กระเป๋าของเราทุกๆ ปี นี่จึงถือเป็นการ “คิดลดกระแสเงินสด” วิธีหนึ่ง โดยใช้เงินปันผลเป็นเครื่องมือ
การคิดลดกระแสเงินสด ยังมีอีกหลายวิธี ซึ่งล้วนเป็นรากฐานอันจะนำไปสู่ “การหามูลค่าหุ้น” เดี๋ยวเอาไว้ตอนหน้าจะมาเล่าให้ฟังต่อนะครับ
ก่อนจบ เพื่อให้แน่ใจว่าท่านเข้าใจ เราขอฝากการบ้านไว้เล่นๆ สักข้อหนึ่ง โจทย์มีดังนี้
“บริษัทผู้ให้บริการโทรศัพท์เคลื่อนที่ ชื่อ DTAK (อ่านว่า “ดีแตก”) คาดว่าจะจ่ายปันผลพิเศษในอีก 2 ปีข้างหน้า เป็นเงิน 16 บาท ถ้าใช้อัตราคิดลด 10% เงินปันผลก้อนนี้ จะมีมูลค่า ณ ปัจจุบันเท่ากับเท่าไร”
“บริษัทผู้ให้บริการโทรศัพท์เคลื่อนที่ ชื่อ DTAK (อ่านว่า “ดีแตก”) คาดว่าจะจ่ายปันผลพิเศษในอีก 2 ปีข้างหน้า เป็นเงิน 16 บาท ถ้าใช้อัตราคิดลด 10% เงินปันผลก้อนนี้ จะมีมูลค่า ณ ปัจจุบันเท่ากับเท่าไร”
เป็นยังไงบ้างครับ ทำกันได้มั้ย?… เฉลยเลยนะครับ
จุดที่เรายืนอยู่คือ “ปัจจุบัน” เมื่อเวลาผ่านไป 2 ปี เราจึงจะได้เงินปันผล 16 บาท วิธีก็คือ เราต้องคิดลด (discount) เงินก้อนนี้กลับมาที่เวลาปัจจุบัน
และเนื่องจากเป็นระยะเวลา 2 ปี จึงต้องมี (1+r) สองครั้ง ทำให้ได้เป็นสมการดังกล่าว คำตอบที่ถูกต้องจึงเท่ากับ 13.22 บาท ทั้งนี้ทั้งนั้น เราอาจคิดลด “รวดเดียว” หรือค่อยๆ ถอยมาทีละปีก็ได้ โดยคำตอบที่ได้จะไม่แตกต่างกันครับ
————————–
ทีนี้มาว่ากันต่อในเรื่องของการคิดลด การคิดลดที่นิยมกันมากที่สุดคือ “การคิดลดกระแสเงินสด” หรือ Discounted Cash Flow เรียกสั้นๆ ว่า “DCF” อันเป็นการหามูลค่าของเงินสดในอนาคตของกิจการนั้นๆ
ทั้งนี้ “กระแสเงินสด” (Cash Flow) มีอยู่หลายประเภท แต่ที่นิยมกันมากที่สุดก็คือ “กระแสเงินสดอิสระ” หรือ Free Cash Flow (FCF) คุ้นหูกันบ้างมั้ยครับ?
เริ่มต้นจากสิ่งที่บริษัททำมาหาได้ นั่นก็คือ “กำไรจากการดำเนินงาน” (Operating Profit หรือ EBIT นั่นแหละ) และหัก “ภาษี” ออกไปด้วย
ตัว EBIT – Tax นี้ยังไม่ใช่กระแสเงินสด เพราะตัวกำไรมีการหักค่าใช้จ่ายบางอย่างที่ไม่ใช่เงินสดออกไป ได้แก่ ค่าเสื่อมราคา (Depreciation) และค่าตัดจำหน่าย (Amortization) 
ดังนั้น ถ้าอยากได้กระแสเงินสด เราก็ต้องบวกค่าใช้จ่ายที่ไม่ใช่เงินสดกลับเข้าไปก่อนถึงจะได้กระแสเงินสดออกมา กระแสเงินสดตัวนี้เรียกว่า “กระแสเงินสดจากการดำเนินงาน” (Operating Cash Flow)
Operating Cash Flow = EBIT – Tax + Depreciation + Amortization
แต่ยังก่อนครับ… สำหรับกระแสเงินสดที่คำนวณได้ ณ จุดนี้ บริษัทอาจจำเป็นต้องเอามันไปใช้ลงทุนเพื่อรักษาการเติบโตหรือขยายกิจการ เราเรียกค่าใช้จ่ายรายการนี้ว่า Capital Expenditure (CAPEX) รวมทั้งอาจต้องเก็บไว้เป็น “เงินทุนหมุนเวียน” (Working Capital) ด้วย
เงินทุนหมุนเวียนดังกล่าว อาจเป็นบวกหรือลบก็ได้ ขึ้นอยู่กับความสามารถของบริษัทในการบริหาร ถ้าบริษัทบริหารจัดการดี เงินทุนหมุนเวียนก็จะเป็นบวก เท่ากับบริษัทมีกระแสเงินสดเพิ่มขึ้น แต่ถ้าบริษัทบริหารจัดการไม่ดี เงินทุนหมุนเวียนก็จะติดลบ ด้วยเหตุนี้ “การเปลี่ยนแปลงในเงินทุนหมุนเวียน” (Change in Working Capital) จึงต้องถูกนำมาคิดด้วย
เมื่อนำกระแสเงินสดจากการดำเนินงานมาหักรายการต่างๆ ข้างต้น ก็จะได้กระแสเงินสดที่เป็น “อิสระ” อย่างแท้จริง ซึ่งเราเรียกว่า Free Cash Flow to Firm หรือ “กระแสเงินสดอิสระของกิจการ”
Free Cash Flow to Firm = Operating Cash Flow – CAPEX +(–) Change in Working Capital
ในการประเมินมูลค่าหุ้นตามวิธี Discounted Cash Flow เราต้องหาปริมาณกระแสเงินสดอิสระในแต่ละปีให้ได้เสียก่อน จากนั้นจึงคิดลดกลับมาที่เวลาปัจจุบัน เพื่อใช้หามูลค่าหุ้นต่อไป
การจะรู้กระแสเงินสดอิสระในแต่ละปีได้นั้น เราต้องตั้งสมมุติฐานว่า CAPEX ในแต่ละปีมีปริมาณเท่าไร, กำไรจากการดำเนินงาน (EBIT) จะเติบโตมากน้อยแค่ไหน เป็นต้น ซึ่งต้องอาศัยความรู้เกี่ยวกับตัวธุรกิจนั้นๆ ในระดับที่ค่อนข้างดีเลยทีเดียว จึงจะประเมินมูลค่าได้อย่างแม่นยำ (นี่ยังไม่พูดถึงว่ากว่าจะคาดการณ์กำไรนั้นได้ ก็ต้องรู้เรื่องอื่นๆ อีกหลายเรื่อง เช่น การเติบโตของยอดขาย แนวโน้มของอุตสาหกรรม ฯลฯ)
ลองดูตัวอย่างนะครับ สมมติเราวิเคราะห์ บริษัท ก้าวหน้าเทเลคอม ผู้ให้บริการโทรศัพท์เคลื่อนที่รายหนึ่ง และประเมินกระแสเงินสดอิสระในอนาคตได้ดังนี้
ปี
FCF
(ล้านบาท)
2012
37,291
2013
26,226
2014
28,849
2015
31,733
…
…
เมื่อคิดลด FCF ของแต่ละปีกลับมาที่เวลาปัจจุบัน (โดยใช้โปรแกรม Excel) เราก็จะได้ “มูลค่าในปัจจุบัน” ของกระแสเงินสดอิสระทั้งหมดที่บริษัทก้าวหน้าเทเลคอมจะผลิตออกมาได้ในอนาคต ขอเรียกตัวเลขนี้ว่าค่า V ก็แล้วกัน
พอบอกว่าค่า V ได้มาจากการคิดลด “เงินสดจากอนาคต” ปุ๊บ เราก็อาจสงสัยอีกว่า อ้าว! แล้วเงินสดในปัจจุบันล่ะ?… ก็ไม่ยากครับ เราก็เอา “เงินสดสุทธิ” ในปัจจุบันบวกกับค่า V แค่นี้ก็ได้มูลค่าของทั้งบริษัทแล้ว ถ้าอยากได้เป็น “มูลค่าต่อหุ้น” เราก็เพียงแต่เอาจำนวนหุ้นทั้งหมดไปหาร เท่านี้ก็เรียบร้อย
ส่วนเงินสดสุทธินั้น เราก็เอา “เงินสด” ที่มีอยู่ในบริษัท หักด้วย “หนี้สินจากการกู้ยืม” (ถ้าเป็นพวกเจ้าหนี้การค้าเราไม่นับนะครับ) ของพวกนี้เปิดงบดูก็เจอแล้ว สบายมากครับ
มูลค่าของบริษัท = เงินสดสุทธิ + มูลค่าในปัจจุบันของ FCF ทั้งหมดในอนาคต
จะเห็นว่าสามารถลำดับขั้นตอนของ DCF คร่าวๆ ได้ดังนี้
อันที่จริง วิธีการคิดลดกระแสเงินสดนั้นไม่มีอะไรยากเลย เพียงค่อยๆ หาตัวเลขออกมาทีละขั้นทีละตอน เดี๋ยวก็ได้เอง สิ่งที่ยากจริงๆ อยู่ที่การตั้งสมมุติฐานไปในอนาคตมากกว่า เพราะมีเรื่องที่ต้องคาดการณ์หลายสิ่งหลายอย่าง 
ตัวอย่างเช่น กำไรสุทธิใน 3-5 ปีข้างหน้าจะเป็นเท่าไร หลังจากนั้นจะเติบโตในอัตรามากน้อยแค่ไหน บริษัทจะกันเงินไว้ลงทุนอย่างไร อัตราคิดลดควรเป็นเท่าไหร่ ฯลฯ
ปัจจัยเหล่านี้ล้วนแล้วแต่เป็นเรื่องการของการสันนิษฐานทั้งสิ้น อีกทั้งในโลกแห่งความเป็นจริง ย่อมไม่มีใครรู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้นเมื่อไรและอย่างไร ด้วยเหตุนี้แม้จะใช้วิธี DCF เหมือนกัน แต่คนร้อยคนก็มักคำนวณมูลค่าหุ้นออกมาได้ร้อยค่าแตกต่างกันเสมอ
และนี่คือเรื่องของ DCF ที่อาจเรียกได้ว่าเป็นวิธีประเมินมูลค่าหุ้น “ภาคบังคับ” ของวีไอ ที่ไม่ว่าใครจะใช้มันหรือไม่ ก็จำเป็นต้องศึกษาเอาไว้ให้รู้แน่ชัด หวังว่าจะช่วยให้ทุกท่านเข้าใจกระจ่างแจ้งมากขึ้นนะครับ