วันพฤหัสบดีที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2556

วิธีการ และ แนวทางในการลงทุน ของ Philip Fisher





ฟิลิป ฟิชเชอร์
philip fisher ให้ความสนใจในหุ้นบริษัทใหม่ที่มีการเติบโต (Young growth stock) เพื่อให้ได้มาซึ่งความชัดเจน นักลงทุนควร
  • อ่านข้อมูลทุกอย่างที่หาได้ ทั้งจากวารสาร รายงานของบริษัทหลักทรัพย์
  • สนทนากับบุคคลที่เกี่ยวข้องกับกิจการ เช่นผู้จัดการ พนักงาน โดยเฉพาะกับผู้ป้อนวัตถุดิบ ลูกค้า คู่แข่ง
  • เยี่ยมชม สถานที่ทำงานในจุดต่างๆของบริษัท เช่น โรงงาน สาขา ถ้าเป็นไปได้ ไม่ควรไปแค่สำนักงานใหญ่
ก่อนที่จะซื้อหุ้นของบริษัทนั้นๆ จะต้องแน่ใจว่า สามารถตอบคำถามทั้ง 15ข้อ ดังต่อไปนี้ได้
  • 1. บริษัทนี้มีสินค้า หรือบริการที่มีศักยภาพทางการตลาด ที่สามารถทำยอดขายให้เพิ่มขึ้นอย่างชัดเจนในอีกหลายๆปีข้างหน้าได้หรือไม่?
  • 2. ผู้ บริหารของบริษัทมีแนวทางในการพัฒนาสินค้าใหม่ หรือขบวนการใหม่ๆที่ช่วยเพิ่มศักยภาพในการขายสินค้า ในขณะที่สิ้นค้าชนิดเดิมก็ยังคงมีศักยภาพในการเติบโตที่สูง
  • 3. การวิจัยและพัฒนาของบริษัทมีประสิทธิภาพมากแค่ไหนเมื่อเทียบกับขนาดของบริษัท?
  • 4. บริษัทนี้มีหน่วยงานขายที่อยู่สูงกว่าเกณฑ์มาตรฐานหรือไม่?
  • 5. บริษัทนี้มีกำไรขั้นต้นสูงหรือไม่ ?
  • 6. บริษัทมีกลยุทธ์อะไรในการรักษาหรือเพิ่มกำไรขั้นต้นให้สูงขึ้น?
  • 7. บริษัทมีหน่วยงานแรงงานสัมพันธ์ที่ดีหรือไม่?
  • 8. ผู้บริหารภายในบริษัทมีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกันหรือไม่
  • 9. การจัดการของบริษัทมีความซับซ้อนหรือไม่
  • 10. บริษัทมีการวิเคราะห์และควบคุมต้นทุน และบัญชีดีแค่ไหน
  • 11. บริษัทมีแนวทางในการสร้างความแตกต่างของสินค้าและบริการเมื่อเทียบกับคู่แข่งขันอย่างไร
  • 12. บริษัทมีทัศนะทั้งในระยะสั้นและระยะยาวต่อการทำกำไรของบริษัทอย่างไร?
  • 13. ใน อนาคตที่ไม่สามารถคาดเดาได้นั้น หากบริษัทต้องการเงินทุนด้วนการระดมทุนเพิ่มเพิ่มเพื่อสร้างการเติบโตให้สูง ขึ้น การที่มีหุ้นเพิ่มสูงขึ้นจะกระทบผลประโยชน์ผู้ถือหุ้นมากน้อยอย่างไร?
  • 14. ให้สังเกตว่า เมื่อยามที่กิจการไปได้ดีผู้บริหารของบริษัทยินดีที่จะพูดคุยอย่างตรงไปตรง มากับนักลงทุน แต่ในยามที่มีเหตูการเลวร้ายผู้บริหารจะหายตัวไปหรือไม่?
  • 15. บริษัทมีผู้บริหารที่ซื่อสัตย์หรือไม่
เหตุผลที่ philip fisher จะขายหุ้นที่ตัวเองถืออยู่
  1. เขามีเหตุผลเพียงสามประการที่จะตัดสินใจขายหุ้นออก
  2. เกิดความผิดพลาดอย่างใหญ่หลวงในการวิเคราะห์หุ้นที่ซื้อมาแล้ว
  3. บริษัทนั้นมีแนวโน้มที่จะไม่สามารถผ่านหลักเกณฑ์ทั้ง15ข้างต้นได้เหมือนที่เคยเป็น
  4. สามารที่จะนำเงินลงทุนในบริษัทเดิมไปลงทุนในบริษัทอื่นที่สามารถสร้างผลตอบ แทนได้สูงกว่ามากๆ และก่อนจะตัดสินใจลงไปต้องแน่ใจว่ามีเหตุผลที่หนักแน่นพอ
ประโยคทอง philip fisher Key sayings
  1. ผมไม่ต้องการการลงทุนที่ดีจำนวนมากๆ แต่ผมต้องการบริษัทที่ดีที่สุดจำนวนไม่มากนัก
  2. รางวัล อันยิ่งใหญ่จากการลงทุน นั้นมาจากบุคคลที่โชค หรือมีความรู้สึกพิเศษในการเลือกลงทุนในบริษัทที่สามารถสร้างการเติบโตของ ยอดขายและกำไรได้อย่างยาวนาน และเหนือกว่าคู่แข่งในอุตสาหกรรมทั้งหมด
  3. ถ้าหากการวิเคราะห์บริษัทได้ทำลงไปอย่างถูกต้องสมบูรณ์แล้ว เวลาที่จะขายหุ้นนั้นคือ ไม่มีระยะเวลา

ในการลงทุนนั้น การหยุดการสั่งซื้อมีความสำคัญพอๆกับการสั่งซื้อ ต่อไปนี้เป็นข้อแนะนำจาก ฟิลิป ฟิชเชอร์ ในเรื่องที่คุณไม่พึงกระทำ
. 1. อย่าเน้นในเรื่องการกระจายความเสี่ยงมากจนเกินเหตุ ที่ปรึกษาการลงทุนหลายๆคนและนักสื่อสารด้านการลงทุน ได้อธิบายความถึงข้อดีของการกระจายตวามเสี่ยง โดยยกเอาประโยคที่น่าสนใจและจดจำง่ายนี้ขึ้นมาพูดอยู่เสมอๆ “อย่าใส่ไข่หลายๆฟองของท่านไว้ในตระกร้าใบเดียว” อย่างไรก็ตาม ฟิชเชอร์ ตั้งข้อสังเกตไว้ว่า เมื่อใดก็ตามที่ท่านใส่ไข่หลายฟองของท่านไว้ในตระกร้าใบโน้นบ้างใบนี้บ้าง ก็ไม่แน่เสมอไปว่าไข่ทั้งหมดทุกฟองจะอยู่ในที่ปลอดภัยดี อีกทั้งยังยากต่อการเฝ้าติดตามดูไข่ทุกฟองนั้น ฟิชเชอร์, เป็นผู้ซึ่งถือหุ้นไม่เกิน 30 ตัวเป็นอย่างมากที่สุดไม่ว่าจะเป็นช่วงเวลาใดของอาชีพ, มีคำตอบที่ดีกว่าดังนี้คือ ให้เสียสละเวลาค้นคว้าและทำความเข้าใจบริษัทหนึ่งๆอย่างถ้วนถี่ และถ้าหากเป็นที่แน่ชัดว่าบริษัทดังกล่าวเข้าเกณฑ์ 15 ข้อที่เขาตั้งเป็นเกณฑ์กำหนดไว้ครบถ้วน คุณควรที่จะลงทุนในปริมาณมากๆ’ ฟิชเชอร์ เห็นด้วยกับคำพูดของ มาร์ค ทเวน ที่ว่า “ใส่ไข่ทั้งหมดทุกฟองของคุณไว้ในตระกร้าใบเดียว และเฝ้าดูแลตระกร้านั้นให้ดี”
2. อย่าแห่ตามฝูงชน การเฮโลไปกับฝูงชนโดยลงทุนในหุ้นที่กำลังอยู่ในความนิยม อย่างเช่น หุ้นกลุ่ม”นิฟตี้ ฟิฟตี้” (หุ้น 50 ตัวที่ได้รับความนิยมจากนักลงทุนสถาบัน)ในช่วงต้นทศวรรษ 1970 หรือหุ้นกลุ่มเทคโนโลยี ในช่วงปลายทศวรรษปี 1990 เป็นอันตรายต่อสุขภาพการเงินของคุณได้ ในทางตรงกันข้าม การค้นคว้าหาข้อมูลในหุ้นกลุ่มที่ฝูงชนละเลยไม่ให้ความสนใจ ก็สามารถสร้างผลกำไรให้สูงมากๆได้ ครั้งหนึ่ง เซอร์ ไอแซ๊ค นิวตัน เคยพูดยอมรับอย่างเศร้าใจว่า เขาสามารถที่จะคำนวณการเคลื่อนไหวของวัตถุต่างๆที่ตกมาจากท้องฟ้าได้ แต่กับความบ้าคลั่งของฝูงชนนั้น เขาไม่อาจจะทำได้ ฟิชเชอร์ เห็นด้วยอย่างจริงใจกับคำกล่าวนี้
3. อย่าคิดเล็กคิดน้อย หลังจากได้ศึกษาค้นคว้าอย่างกว้างขวาง และคุณได้พบบริษัทที่คุณมั่นใจว่าจะเจริญเติบโตอย่างแน่นอนในช่วง 10 ปีข้างหน้า และราคาหุ้นปัจจุบันเสนอขายในราคาเหมาะสม คุณควรจะรอหรือละเว้นการลงทุนของคุณเพื่อให้ราคาลงมาต่ำกว่าที่เป็นอยู่ขณะนั้นอีกซักไม่กี่เพนนีดีกว่า? ฟิชเชอร์ ได้เล่าเรื่องของนักลงทุนที่ชำนิชำนาญคนหนึ่ง ที่ต้องการจะซื้อหุ้นของบริษัทหนึ่งซึ่งในวันนั้นราคาหุ้นปิดที่ 35.5 เหรียญต่อหุ้น อย่างไรก็ตามนักลงทุนผู้นี้ตั้งใจว่าจะไม่ซื้อหุ้นตัวนั้นจนกว่าราคาจะลดลงมาอยู่ที่ 35 เหรียญ ซึ่งหลังจากวันนั้น หุ้นตัวนี้ไม่เคยมีราคาต่ำกว่า 35 เหรียญอีกเลย และต่อมาอีก 25 ปี มูลค่าของหุ้นได้เพิ่มขึ้นเป็น 500 เหรียญต่อหุ้น นักลงทุนผู้นี้พลาดโอกาสที่จะได้ส่วนต่างราคาที่มากมายมหาศาลไปอย่างน่าเสียดาย เพียงแค่ต้องการประหยัดต้นทุนอีก 50 เซนต์ต่อหุ้น
แม้แต่ วอร์เร็น บัฟเฟตต์ เอง ก็มักจะปล่อยให้เกิดความผิดพลาดทางจิตใจในแบบนี้เช่นกัน บัฟเฟตต์ เคยเริ่มซื้อ วอลมาร์ท เมื่อหลายปีก่อนหน้านั้น แต่ก็หยุดซื้อเมื่อราคาหุ้นปรับเพิ่มขึ้นอีกเพียงเล็กน้อย บัฟเฟตต์ ยอมรับว่าความผิดพลาดอันนี้ทำให้ เบิร์กไชร์ แฮทธาเวย์ สูญเสียกำไรที่ควรจะเป็นไปราว 1 หมื่นล้านเหรียญ แม้แต่นักทำนายผู้ปราดเปรื่องแห่งโอมาฮา ยังน่าได้รับประโยชน์จากข้อแนะนำของ ฟิชเชอร์ ข้อนี้ที่ว่า อย่าคิดเล็กคิดน้อย

วิธี การและแนวทางการลงทุน ของ SIR JOHN TEMPLETON



SIR JOHN TEMPLETON
ผลตอบแทนที่เคยทำได้ จาก ปี 1954-2000, กองทุน Templeton Growth สามารถสร้างผลตอบแทนได้โดยเฉลี่ย 15% ต่อปี รูป แบบการลงทุน เน้นการลงทุนแบบเน้นคุณค่ากระจายทั่วโลก
ความสำเร็จที่สำคัญ เนื่องจากการใช้แนว การลงทุนแบบเน้นคุณค่าทำให้เขาลงทุนในหุ้นจำนวนมาก โดยเขามองว่า ผลตอบแทนจากหุ้นเพียงบริษัทเดียวไม่สำคัญเท่าผลตอบแทนโดยรวมของทั้งportลง ทุน อาจเป็นได้ว่าความสำเร็จที่สำคัญของเขาเกิดจากการลงทุนอย่างมากในตลาดหุ้น ญี่ปุ่นในช่วงปี1962 ซึ่งเป็นช่วงที่ตลาดญี่ปุ่นเป็นตลาดที่โตเร็วมากในยุคนั้นจนถึงปี1990
วิธี การและแนวทางการลงทุน
หลักปฎิบัติ 10 ประการ ในการลงทุน และ การเลือกพิจารณาหุ้น ของ SIR JOHN TEMPLETON
  • ลงทุนเพื่อผลตอบแทนที่แท้จริง วัตถุประสงค์หลักในการลงทุนระยะยาว คือการสร้างผลตอบแทนหลังหักภาษีให้สูงที่สุด
  • เปิดใจให้กว้างตลอดเวลา เขาไม่เคยใช้หลักการลงทุนใดอย่างถาวร เขามักมีการปรับวิธีการลงทุนให้ยืดหยุ่นเหมาะสมกับสถานการณ์ และเปิดใจให้กว้างเพื่อรับแนวความคิดใหม่ๆเสมอ
  • ไม่ตามคนหมู่มาก หากซื้อหุ้นตามคนหมู่มาก เราก็มักจะได้รับผลตอบแทนแบบเดียวกันกับคนเหล่านั้น การซื้อหุ้นควรทำเมื่อคนส่วนใหญ่เกิดความกลัว และขายเมื่อคนส่วนใหญ่กำลังหึกเหิม การจะทำอย่างนี้ได้ต้องอาศัยความอดทนที่ยิ่งใหญ่ แต่รางวัลที่ได้รับก็มักจะยิ่งใหญ่ไม่แพ้กัน
  • ทุกสิ่งทุกอย่างย่อมมีการเปลี่ยนแปลง ตลาดที่ซบเซามักจะมีเป็นการชั่วคราว หลังจากนั้นจะเป็นตลาดขาขึ้น
  • หลีกเลี่ยงหุ้นที่กำลังเป็นที่นิยม เพราะนักลงทุนเหล่านั้นอาจกำลังเลือกหุ้นที่ผิดพลาดหรือผิดจังหวะเวลาก็เป็น ได้
  • เรียนรู้จากความผิดพลาดของตัวเอง
  • ซื้อหุ้นในช่วงที่ตลาดปกคลุ่มไปด้วยข่าวร้ายช่วงเวลาที่ตลาดปกคลุ่มไปด้วย ข่าวร้ายเป็นช่วงเวลาที่ดีที่สุดในการซื้อ และช่วงที่ตลาดปกคลุ่มไปด้วยข่าวดีเป็นช่วงที่ควรขายที่สุด
  • มองหาคุณค่าและราคาที่ถูกเมื่อเทียบกับมูลค่าแล้ว ในตลาดหุ้นนั้นการที่จะซื้อหุ้นได้ในราคาที่ถูกมากๆคือตอนที่นักลงทุนส่วน ใหญ่ขายหุ้นออกมา
  • มองหาโอกาสทั่วโลก ถ้าเราสามารถหาโอกาสการลงทุนได้ทั่วโลกเราจะพบว่ามีหุ้นที่ถูกๆมากกว่าการลง ทุนในประเทศเดียว ไม่มีใครรู้ไปซะทุกเรื่อง
  • ผู้ที่สามารถตอบได้ทุกเรื่องเขาอาจจะไม่เข้าใจคำถามก็ได้
ปัจจัยหลักในการพิจารณาลงทุน
  • P/E ratio เทียบกับบริษัทที่มีลักษณะเดียวกัน
  • Operating profit margins โดยเฉพาะถ้ามีการเพิ่มขึ้น
  • Liquidating value, มูลค่าที่บริษัทจะสามารถขายได้ทันที
  • อัตราการเติบโตของกำไรเฉลี่ย และที่สำคัญอัตราการเติบโตต้องมีความสม่ำเสมอ โดยทั่วไปแล้วให้ระวังบริษัทที่มีการลดลงของการเติบโต2ปีติดต่อกัน
หลักคิด sir john templeton :

7 วิธีดูหุ้น ‘นพ.ประมุข วงศ์ธนะเกียรติ’



7 วิธีดูหุ้น ‘นพ.ประมุข วงศ์ธนะเกียรติ’
เปิด 7 กลยุทธ์เฟ้นหาสุดยอดหุ้นสูตร ‘นายแพทย์ประมุข วงศ์ธนะเกียรติ’ เลือกหุ้นแบบไหนสร้างผลตอบแทนได้ 4-5 เท่า..ตั้งแต่เปลี่ยนมาลงทุนแนว VI ซื้อหุ้น ‘ไม่เคยขาดทุน’
จากหมอสูติ-นรีเวช ก้าวสู่เส้นทาง “เซียนหุ้นวีไอ” ต้องการมีอิสระภาพทางการเงิน นายแพทย์ประมุข วงศ์ธนะเกียรติ คุณหมอวัยกลางคนวัย 43 ปี เคยล้มเหลวจากการลงทุนเพราะยึดนโยบาย “ไม่
ขาย ไม่ขาดทุน” ทำให้ “ขาดทุน” จากวอร์แรนท์ตัวหนึ่งถือไว้จนราคาหุ้นแทบเป็น “ศูนย์” จากนั้นก็หยุดเล่นหุ้นไปพักใหญ่ก่อนจะกลับมาซื้อขายอีกครั้งในปี 2544 ด้วยแนวทาง Value Investor อย่างเต็มตัว ปัจจุบันคุณหมอเป็นเจ้าของพอร์ตหุ้นหลักเท่าไร “ไม่รู้” เพราะเจ้าตัวกอดความลับนี้ไม่ยอมเปิดเผย บอกเพียงว่าไม่แตกต่างอะไรจากคณะกรรมการสมาคมวีไอคนอื่นๆ…ซึ่งพอจะสรุปได้ว่า “พอร์ตคงใหญ่ไม่ใช่เล่น”
หมอมุขเจ้าของชื่อล็อกอิน Paul vi ในเว็บไซต์ไทยวีไอ เปิดเผยกลยุทธ์การลงทุนส่วนตัวให้ฟังว่า หลักๆ จะเน้นดู 7 ข้อ คือ 1.หุ้นตัวนั้นต้องมีอัตราผลตอบแทนต่อส่วนผู้ถือหุ้น (ROE) สูง 15-20% ขึ้นไป ROE จะบ่งบอกความสามารถของผลตอบแทนต่อส่วนของผู้ถือหุ้น “ยิ่งสูง ยิ่งดี” แต่บางครั้งก็มีตัวหลอกเหมือนกัน หากบริษัทนั้นมีหนี้สินจำนวนมาก ฉะนั้นต้องดูดีๆ อย่ารีบเชื่อทันที!
ข้อ 2. หุ้นตัวนั้นต้องมีอัตราผลตอบแทนต่อสินทรัพย์ (ROA) สูงกว่า 10% ข้อ 3.ต้องมี PEG ratio น้อยกว่า 1 เท่า คือการเทียบค่า P/E ratio กับการเจริญเติบโตของกำไรสุทธิ (Growth) หาโดยเอาค่า P/E ratio ตั้งหารด้วยเปอร์เซ็นต์การเจริญเติบโตนั้น บริษัทใดที่ราคาหุ้นต่ำจะน่าซื้อ ถ้าค่า PEG ratio เกิน 1 แสดงว่าราคาหุ้นสูงเกินไป
ข้อ 4.ต้องมีอัตราเงินปันผลตอบแทน (Dividend Yield) อยู่ในระดับ 3.5-4% ขึ้นไป ถามว่าทำไมต้องเป็นตัวเลขนี้ เพราะเป็นตัวเลขที่มากกว่าอัตราเงินเฟ้อที่ปกติจะอยู่ระดับ 3% ข้อ 5. หุ้นตัวนั้นต้องมีกระแสเงินสดสูงๆ ยิ่งไม่ต้องจ่ายหนี้ “ผมจะชอบมากเป็นพิเศษ”
ข้อ 6. ผู้บริหารต้องไว้ใจได้ (โปร่งใส) พูดแล้วทำได้จริง ซึ่งเราต้องไปคุยกับผู้บริหารบ่อยๆ ยิ่งเขาถือหุ้น 20-25% ผมยิ่งชอบเพราะมันจะบ่งบอกว่า เขาจะทุ่มเทในการทำงานมากขนาดไหน ข้อสุดท้าย จะดูปัจจัยทางกายภาพ ธุรกิจนี้มีความแข็งแรงมากน้อยแค่ไหน โอกาสเติบโตของรายได้และกำไรเป็นอย่างไร สินค้าหรือธุรกิจหลักจะเติบโตไปตามชีวิตประจำวันที่เปลี่ยนแปลงไปหรือไม่ และลูกค้านิยมชมชอบสินค้ามากหรือน้อยแค่ไหน ที่สำคัญจะดูว่าคู่แข่งของเขามีใครบ้าง หากจะมีคู่แข่งเกิดขึ้นใหม่จะเข้ามาในธุรกิจนี้ได้ง่ายหรือยาก
“ผมไม่นิยมดูเส้นเทคนิคและไม่เคยนำมาประยุกต์ใช้ เพราะไม่เข้าใจในหลักการ ส่วนใหญ่จะดูเพียงราคา ณ ปัจจุบัน เพื่อนำมาเปรียบเทียบกับมูลค่าที่ประเมินไว้ว่ามันมีส่วนลด (Margin of Safety) เป็นที่น่าพอใจหรือไม่ เช่น ถ้ามีส่วนลด 40-50% จากมูลค่าที่คิดไว้ก็พอใจที่จะซื้อแล้ว”
เซียนหุ้นคุณพ่อลูกสอง กล่าวต่อว่า ในพอร์ตมีหุ้นที่สร้างผลตอบแทนจากการลงทุนได้ประมาณ 4-5 เท่า อยู่ใน 3 กลุ่มหลักๆ คือ 1.กลุ่มโมเดิร์นเทรด (ไม่บอกชื่อหุ้น) ตัวนี้ชอบมากที่สุด เพราะเป็นธุรกิจที่มีกระแสเงินสดค่อนข้างมาก มีอำนาจการต่อรองกับซัพพลายเออร์สูง ที่สำคัญการขยายสาขาส่วนใหญ่จะใช้โมเดลเดิมๆ ใช้เงินลงทุนไม่มากสามารถทำซ้ำๆ ได้ตลอดเวลา
ข้อดีของหุ้นโมเดิร์นเทรดตัวที่ลงทุนเขายังสามารถขยายสาขาได้ต่อเนื่อง โดยเฉพาะตามจังหวัดหัวเมืองขนาดใหญ่ เช่น เชียงใหม่ ขอนแก่น อุดรธานี นครราชสีมา และหาดใหญ่ รวมถึงหัวเมืองรองๆ เช่น ราชบุรี และนครปฐม เป็นต้น ฉะนั้นเมื่อโมเดิร์นเทรดรายใหญ่ไปเปิดสาขาใหม่ พวกโมเดิร์นเทรดเล็กๆ ก็จะตามไปเปิดด้วย
รองลงมา คือ กลุ่มที่จะได้ผลประโยชน์จากการจับจ่ายใช้สอยภายในประเทศ เช่น กลุ่มสื่อสาร โดยเฉพาะบริษัทที่เป็นเบอร์ต้นๆ ของเมืองไทย เพราะเขาจะมีอำนาจการต่อรองกับผู้บริโภคสูง และมีแนวโน้มจะเติบโตไปตามวิถีชีวิตของประชาชน
“จุดเด่นของหุ้นสื่อสารตัวนี้ (ที่ลงทุน) คือเขาจะมีกระแสเงินสดเยอะ ลูกค้ามีความจงรักภักดีต่อยี่ห้อสูงไม่ค่อยเปลี่ยนค่าย รวมถึงได้เปรียบในความใหญ่ ที่สำคัญสเปกทางการเงินของเขาตรงใจผมทุกอย่าง (หัวเราะ)”
กลุ่มที่สาม คือ หุ้นเทิร์นอะราวด์ กลุ่มนี้เคยสร้างผลตอบแทนได้ดีมาก โดยมักจะเข้าไปซื้อในช่วงที่ไม่มีนักลงทุนรายใดสนใจ หลังพบว่าธุรกิจนั้นเกิดความผิดพลาดเพียงชั่วคราวหากศึกษาแล้วพบว่าอนาคตเขากำลังจะดีขึ้นจะเข้าไปซื้อไว้ จากการตรวจสอบของกรุงเทพธุรกิจ BizWeek พบว่า นพ.ประมุข เคยเข้าไปลงทุนในหุ้นเทิร์นอะราวด์ อาทิ หุ้นทาพาโก้, ไดเมท (สยาม), พรีบิลท์ และ ซิงเกอร์ประเทศไทย เป็นต้น
“นอกจากนี้ผมก็ชอบลงทุนหุ้นปันผลที่ให้ผลตอบแทน 7-10% เพราะมันจะทำให้พอร์ตของผมมั่งคงมากขึ้น ปัจจุบันสัดส่วนการลงทุนของผมอยู่ในรูปเงินสด หุ้นกู้ และสินทรัพย์อื่นๆ 10-20% ที่เหลือ 80% จะลงทุนในหุ้น โดยจะเน้นลงทุนหุ้นเติบโต 80% อีก 10-20% จะลงทุนหุ้นปันผล”
หมอมุข เล่าต่อว่า ตอนนี้มีหุ้นอยู่ในพอร์ต 8 ตัว ปกติจะถือลงทุนไม่เกิน 10 ตัว มากกว่านี้จะดูไม่ทัน หลังจากที่ซื้อหุ้นตัวไหนแล้วก็จะถือไปจนกว่าราคาหุ้นจะสะท้อนมูลค่าที่แท้จริง ถ้าราคาหุ้นขึ้นมาถึงราคาที่เหมาะสมแล้วแต่ยังหาตัวใหม่ที่ดีกว่าไม่ได้ ก็จะยังไม่ขาย บางตัวเคยถือนาน 2-3 ปี ระยะสั้นที่สุด 8 เดือน
“ตั้งแต่ผมเปลี่ยนมาลงทุนแนว VI “ผมไม่เคยขาดทุน” เพราะราคาที่ซื้อจะพิจารณาด้วยความระมัดระวัง ไม่ค่อยไล่ราคา..ผมรอได้ ไม่อยากติดบนรถไฟนานๆ (หัวเราะ) อีกอย่างราคาที่ซื้อคิดแล้วไม่แพงเกินไป และทุกครั้งที่ซื้อหุ้นตัวไหนผมจะจดไว้เสมอว่า ซื้อเมื่อไร ซื้อเพราะอะไร ราคาเป้าหมายเท่าไร และจะขายเมื่อไร”
นพ.ประมุข บอกว่า เมื่อราคาหุ้นขึ้นไปถึงเป้าหมาย ก็จะย้อนกลับไปดูว่าหุ้นตัวนั้นขึ้นเพราะเหตุผลนี้(ที่จดไว้)หรือไม่ ถ้าขึ้นมาเร็วเพียงเพราะอารมณ์ชั่ววูบของนักลงทุน แต่ราคายังไม่ถึงเป้าหมายก็อาจจะขายออกไปก่อน แล้วอาจกลับมาซื้อใหม่ถ้าราคาลดลง ตรงกันข้ามหากราคาหุ้นขึ้นเพราะจะมีข่าวดีที่ไม่เคยรับรู้มาก่อนก็จะถือต่อไป การลงทุนจะถือคติว่า “การเป็นนักลงทุนแนว VI ไม่จำเป็นต้องซื้อจุดต่ำสุด ขายจุดสุงสุดเสมอไป”
คุณหมอ อธิบายยุทธวิธีการซื้อหุ้นของตัวเองให้ฟังว่า หากมั่นใจ 100% จะเข้าซื้อหุ้นตัวนั้น 30% ของพอร์ต (ไม่เกินนี้) วิธีการซื้อจะไม่ซื้อครั้งเดียว 30% แต่จะแบ่งซื้อเป็น 5-10 ไม้ ไม้ละ 10-20% มีทั้งเคาะซื้อทันที และตั้งรอ (ช่อง Bid) เพื่อเฉลี่ยต้นทุนและเพื่อความปลอดภัย เพราะถ้าซื้อทีเดียวบางครั้งความคิดเราอาจยังไม่ตกผลึกพอ แม้จะทำการบ้านมาดีแค่ไหนก็มีโอกาสพลาดได้
“บางคนใจร้อนไม่ยอมรอ..อาจพลาดได้ เวลาซื้อหุ้นกรุณาใจเย็นๆ จงให้ความสำคัญกับการรักษาเงินต้นก่อนเสมอ ทุกครั้งที่ผมลงทุนถ้ามีความมั่นใจ 100% มักจะได้กำไร 3-4 เท่า แต่หากมั่นใจหุ้นตัวนั้นเพียง 50% ผมจะซื้อเพียง 10% ของพอร์ต เน้นซื้อแบบตั้งรับ (ตั้งรอ) ไม่ซื้อทันที โดยจะถอยไป 2-3 ช่องราคา บางครั้งก็ไม่ซื้อเลย ขอดูเรื่อยๆ ขอต่อรองราคา ผมจะไม่รู้สึกเสียดายถ้าตกรถไฟ เพราะถ้าเราไม่เข้าใจธุรกิจ..อย่าซื้อ!!”
จากสถิติการลงทุนในช่วง 2-3 ปีที่ผ่านมา คุณหมอได้รับผลตอบแทนเป็นที่น่าพอใจมาก ในปี 2553 ได้กำไร 100% ปี 2554 ทำกำไรได้ประมาณ 75% น้อยกว่าปี 2553 เพราะราคาหุ้นหลายตัวขึ้นมาสูงแล้ว และหาหุ้นดีๆ ได้ยากขึ้น รวมถึงมูลค่าพอร์ตเริ่มใหญ่ขึ้น ส่วนในปี 2555 ตอนต้นปีตั้งเป้าผลตอบแทนไว้ 40-50% แต่มาถึง ณ วันนี้ กำไรเกินมามากแล้ว เจ้าตัวบอกถ้าเฉลี่ยแต่ละปีได้กำไร 20% ก็ถือว่า “หรู” มากแล้ว
ส่วนคำถามประจำ..คุณหมอมีพอร์ตลงทุนเท่าไร? ความลับนี้เจ้าตัวไม่ยอมเปิดเผยโดยบอกเพียงว่า ทุกวันนี้ได้พบกับ “อิสระภาพทางการเงิน” แล้ว (อยู่ได้โดยให้เงินทำงานให้) คุณหมอบอกว่า กำลังค้นหา “หุ้นที่โลกลืม” ที่มีแนวโน้มจะเติบโตสูงในอนาคต ถ้าใครค้นพบหุ้นลักษณะนี้จะให้ผลตอบแทนที่สูงมาก บางครั้งได้กำไร 3-4 เด้ง ภายในระยะเวลาเพียง 1 ปีครึ่ง นั่นเป็นเพราะไม่มีใครสนใจ
“ผมเคยซื้อหุ้นตัวหนึ่ง ตั้งแต่ช่วงแรกๆ ที่เขาเข้ามาซื้อขายในตลาดหุ้น เพราะงบการเงินเขาตรงสเปกผมทุกอย่าง โดยเฉพาะในแง่ของกระแสเงินสด เขามีเยอะมาก ตอนนั้นมีคนบอกผมว่า ประเมินหุ้นตัวนี้ยากนะ แต่หลังจากผมหาข้อมูลจนครบถ้วนก็ซื้อเลยเพราะเชื่อว่าหุ้นตัวนี้ไปได้ไกลแน่นอน สุดท้ายก็เป็นจริง”
สำหรับหุ้นที่จะไม่ยุ่งเกี่ยวด้วยเลย นพ.ประมุข กล่าวว่า หุ้นที่มีการฟ้องร้องทางกฎหมายมีคดียาวเป็นหางว่าว รวมถึงหุ้นที่มีผลกระทบต่อสังคมในวงกว้าง และหุ้นที่มีปัญหาด้านศีลธรรม ยิ่งเป็นหุ้นที่มีผู้บริหารไม่โปร่งใสออกแนวสีเทาๆ “ผมไม่ซื้อเลย”
“ผมไม่ค่อยชอบพวกหุ้นโรงงานที่มีการลงทุนเยอะๆ และหุ้นวัฎจักร เช่น คอมมูนิตี้ น้ำมัน และเหล็ก เพราะคาดการณ์ลำบาก ต้องติดตามสถานการณ์ตลอดเวลา แต่หากเป็นธุรกิจที่มีวัฎจักรยาวๆ เช่น กลุ่มอสังหาริมทรัพย์บางตัวที่ราคาหุ้นยังต่ำกว่ามูลค่า ก็ยังพอลงทุนได้”
แม้ชีวิตจะพบกับอิสระภาพทางการเงินแล้ว แต่คุณหมอและภรรยาจะยังยึดอาชีพ “หมอรักษาคนไข้” ต่อไป แต่อาจลดเวลาการทำงานลงบ้างตามอายุ ทุกวันนี้คุณหมอจะสอนลูกทั้ง 2 คน (ผู้หญิงคนโตอายุ 14 ปี และลูกชายอายุ 8 ปี) เกี่ยวกับการลงทุนโดยคนโตเริ่มซึมซับบางแล้ว ส่วนลูกๆจะเลือกเดินทางไหนทั้งสองหมอให้อิสระเต็มที
สุดท้าย นพ.ประมุข ฝากบอกนักลงทุนมือใหม่ว่า นักลงทุนที่ดีควรจะเป็น “นักสำรวจ” ที่ดีด้วย ต้องหมั่นไปดูสินค้าที่เราเป็นเจ้าของ เช่น ไปเยี่ยมชมเคาน์เตอร์ หรือไปดูสินค้าตามห้าง และไปถามว่าเขาขายดีหรือไม่ เราจะได้กลับมาประเมินอนาคตของหุ้นตัวนั้นได้ถูก
“หนทางนี้จะนำท่านไปสู่คำว่า “อิสระภาพทางการเงิน” ได้หรือไม่..อยู่ที่ตัวของท่านเองแล้ว” คุณหมอกล่าวปิดท้าย

บทเรียน 16 ข้อจาก Anthony Bolton สุดยอด VI ของอังกฤษ



บทเรียนเหล่านี้เป็นสิ่งที่ผมได้เรียนรู้จากประสบการณ์ในการเป็นผู้จัดการกองทุนมานาน 25 ปีของผม
1. เข้าใจความได้เปรียบเชิงแข่งขันและคุณภาพของบริษัท คุณจะต้องรู้ฐานะการแข่งขันของบริษัทและรู้ว่าบริษัททำผลกำไรได้ด้วยวิธีการใด ธุรกิจที่ผมชอบคือ ธุรกิจที่มีความได้เปรียบเชิงแข่งขันที่ยั่งยืนเป็นระยะเวลายาวนาน สิ่งที่ผมจะถามก็คือ : ในอีก 10 ปีข้างหน้า บริษัทนี้จะยังอยู่หรือไม่และบริษัทน่าจะมีมูลค่าสูงกว่านี้หรือเปล่า ?
2. เข้าใจตัวแปรสำคัญๆ ที่เป็นตัวผลักดันธุรกิจ ระบุตัวแปรหลัก ๆ ที่จะส่งผลต่อการดำเนินงานของบริษัทออกมา โดยเฉพาะอย่างยิ่งตัวแปรที่บริษัทควบคุมไม่ได้อย่างเช่น ค่าเงิน, อัตราดอกเบี้ย และภาษี สำหรับผม ธุรกิจที่ดีคือ ธุรกิจที่สามารถควบคุมชะตากรรมส่วนใหญ่ของตัวเองได้
3. สนใจธุรกิจที่เข้าใจได้ง่ายมากกว่าธุรกิจที่ซับซ้อน ธุรกิจที่ซับซ้อนจะวิเคราะห์ได้ยากว่ามีความได้เปรียบเชิงแข่งขันอย่างยั่งยืนหรือเปล่า สำหรับผมแล้ว ความสามารถในการสร้างกระแสเงินสดเป็นคุณสมบัติที่น่าสนใจ ธุรกิจที่ใช้เงินลงทุนสูง ๆ ในการดำเนินธุรกิจจะมีความน่าสนใจน้อยกว่า
4. ฟังข้อมูลจากผู้บริหารโดยตรง ผมชอบผู้บริหารที่ตรงไปตรงมาและไม่ขี้โม้ ผมอยากได้ยินทั้งข่าวดีและข่าวร้าย
5. หลีกเลี่ยงบริษัทที่มีผู้บริหารไม่ซื่อสัตย์และไม่มีความน่าเชื่อถือในทุกกรณี
6. พยายามคิดล้ำหน้ากว่าคนอื่น ๆ ไปสองก้าว ดูว่าอะไรถูกมองข้ามไปในปัจจุบัน แต่มันจะสร้างความตื่นเต้นให้กับนักลงทุนในอนาคตได้ โดยทั่วไปแล้ว ตลาดหุ้นไม่ได้มองอะไรไกล ๆ นัก ดังนั้น หากเรามองไกลกว่าคนอื่น ๆ เราจะทำกำไรได้
7. เข้าใจความเสี่ยงในงบดุล การลงทุนเป็นการจำกัดความเสี่ยงและการหลีกเลี่ยงความหายนะ คุณต้องวิเคราะห์งบดุลอย่างละเอียด ดูเรื่องหนี้สินของบริษัทให้ดี
8. เสาะหาความคิดจากหลายๆแหล่ง ยิ่งคุณมีแหล่งความคิดหลากหลายขึ้นเท่าไร คุณก็จะมีโอกาสหาหุ้นเด็ด ๆ ได้สูงขึ้นเท่านั้น แหล่งความคิดที่ชัดเจนที่สุดอาจจะไม่ใช่แหล่งที่ดีที่สุดเสมอไป ผมจะชอบแหล่งข้อมูลที่คนอื่น ๆ ไม่ค่อยใช้กัน
9. ดูการซื้อขายหุ้นของผู้บริหารบริษัทด้วย มันไม่ใช่ตัวชี้วัดที่ถูกต้องเสมอไป แต่มันก็มีประโยชน์มาก ดูจำนวนรายการที่เกิดขึ้น การซื้อจะบอกอะไรได้มากกว่าการขาย และผู้บริหารบางคนจะน่าสนใจกว่าคนอื่น ๆ
10. ตรวจสอบเหตุผลในการลงทุนของคุณเป็นระยะ ๆ การซื้อหุ้นต้องมีเหตุผลรองรับ และคุณต้องตรวจสอบเหตุผลเหล่านั้นเป็นระยะ ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อมีข้อมูลใหม่ ๆ เกิดขึ้น อย่างไรก็ตาม อย่าปล่อยให้ความเชื่อมั่นพัฒนากลายเป็นความดื้อรั้น
11. ลืมต้นทุนของคุณซะ ราคาที่คุณซื้อหุ้นมาไม่มีความเกี่ยวข้องเลย มันแค่มีความสำคัญในเชิงจิตวิทยาเท่านั้น เมื่อสถานการณ์เปลี่ยนไปในเชิงลบ อย่างลังเลที่จะตัดขาดทุน
12. ผลงานที่ผ่านมาไม่ได้บ่งบอกถึงอนาคต อย่างไรก็ตามคุณต้องวิเคราะห์ความผิดพลาดของคุณและเรียนรู้จากมัน
13. ใส่ใจกับมูลค่าเฉพาะของบริษัทนั้น ๆ ไม่ใช่ดูแต่มูลค่าเชิงเปรียบเทียบ หากคุณดูแต่มูลค่าเชิงเปรียบเทียบ คุณอาจจะซื้อหุ้นตัวที่แพงน้อยกว่ามาซึ่งมันจะทำให้คุณขาดทุนอยู่ดี
14. ใช้วิเคราะห์ทางเทคนิคเป็นตัวบ่งชี้เพิ่มเติม ผมจะใช้การวิเคราะห์ทางเทคนิคมาช่วยกำหนดขนาดการซื้อหุ้นของผม หากปัจจัยทางเทคนิคช่วยยืนยันการวิเคราะห์เชิงพื้นฐาน ผมจะซื้อหุ้นในปริมาณที่มากขึ้น แต่ถ้าไม่ ผมจะซื้อหุ้นอยู่ดีแต่จะซื้อในปริมาณที่ลดลง เมื่อไรก็ตามที่ปัจจัยทางเทคนิคชี้ว่าหุ้นกำลังอ่อนแอ ผมจะตรวจสอบปัจจัยพื้นฐานของบริษัทอีกครั้ง อย่างไรก็ตาม ผมพบว่ามันจะมีประโยชน์สำหรับหุ้นขนาดใหญ่มากกว่า
15. หลีกเลี่ยงการทำนายทิศทางตลาดและการลงทุนตามเศรษฐกิจมหภาค ผมจะลงทุนในบริษัทที่ผมคิดว่ามีความได้เปรียบเชิงแข่งขัน
16. จงสวนกระแส หากคุณรู้สึกสบายใจที่จะลงทุนในหุ้น คุณอาจจะเข้ามาสายไปแล้ว จงลงทุนสวนกระแสฝูงชน อย่ารู้สึกมั่นใจสูงขึ้น เมื่อราคาหุ้นเพิ่มสูงขึ้น เวลาที่ทุกคนปราศจากความกังวลจะเป็นเวลาที่น่ากลัวที่สุด เวลาที่ทุกคนกังวลอย่างมาก ความกังวลมันจะไปสะท้อนในราคาแล้ว

สรุปเนื้อหาใน The New buffetology



1. ให้แยกหุ้นในตลาดให้ออกว่าหุ้นตัวไหน เป็นหุ้นที่มีความได้เปรียบในการแข่งขัน เช่น SSC OHTL
2. ให้รู้ให้ได้จากประวัติศาสตร์ ว่าความได้เปรียบในการแข่งขันนั้นอยู่ได้นานแค่ไหน เช่น SSC อยู่มานาน 50 ปี OHTL 126 ปี
3. เมื่อดูทั้งตลาดแล้ว เจอหุ้นที่มีความได้เปรียบในการแข่งขันที่อยู่มานาน หมายถึงกิจการที่พิสูจน์ตัวเองแล้วว่าสามารถผ่านร้อนผ่านหนาว มาได้หลายหนาว สมมุติทั้งตลาด มี 20 ตัว จาก 400 ตัว
4. โดยปกติหุ้นที่มีความได้เปรียบในการแข่งขันอย่างยาวนาน มักจะมี EPS ในลักษณะที่ค่อยๆโตขึ้น อย่างต่อเนื่อง เป็น 10 ปี
5. คำนวณหา EPS ในอีก 10 ปีข้างหน้า เช่น EPS ย้อนหลัง 10 ปี ที่ผ่านมาโต 15 % เราก็สามารถคำนวณ EPS ในอนาคตได้ เช่น EPS ปี 45 เท่ากับ 2 EPS ปี 55 จะเท่ากับเท่าไร ก็สามารถคำนวณได้
N = 10 , I = 15 , PV = 2 , FV = ? FV = 8.09
6. เมื่อได้ EPS ในอนาคต ก็ประมาณดูว่า PE ในอนาคตน่าจะเท่าไร ตรงนี้ต้องสมมุติ ถ้าจะให้ปลอดภัยลองสมมุตเท่ากับปัจจุบัน
สมมุติปัจจุบันเท่ากับ 10 เราก็สมมุตอนาคตเท่ากับ 10
7. ราคาในอนาคตเท่ากับ P = 8.09 x 10 เท่ากับ 80.90
8. เมื่อเราประมาณว่าหุ้นของเราราคาอีก 10 ปีเท่ากับ 80.90
9. เราก็สามารถดิสเค๊ากลับมาเป็นราคาที่น่าซื้อในปัจจุบันได้
10. เช่นสมมุติว่าเราต้องการผลตอบแทน 20 เปอร์เซ็นต์ต่อปี
11. เราก็คำนวณราคาปัจจุบันที่น่าซื้อได้เท่ากับ
N = 10 , I = 20 , FV = 80.90 , PV = ? PV = 13.07
12. นั้นหมายความว่าราคาปัจจุบันที่ทำให้เราสามารถทำกำไร 20 % ต่อปี เท่ากับ 13.07
13. แต่สมมุติว่าราคาปัจจุบัน เท่ากับ 15.00 แล้วเราซื้อไว้
14. เราก็จะได้รับผลตอบแทน
N = 10 PV = 15.00 FV = 80.90 I = ? I = 18.35 %
15. ราคาที่เราซื้อจะหมายถึงกำไรที่เราจะได้รับในอนาคต ถ้าเราซื้อแพง กำไรก็น้อย ถ้าซื้อถูกกำไรก็มาก
16. วอเรนจึงแนะนำให้ซื้อตอนข่าวร้าย
17. และเขาไม่แนะนำให้เกี่ยวข้องกับข่าวดี
18. แต่ถ้าเราเลือกหุ้นผิดแล้วเราไปซื้อตอนข่าวร้าย
19. ตัวใครตัวมันส์

วิธีการลงทุนของคุณวิบูลย์ WIBOO7



วิธีการลงทุนของคุณวิบูลย์
วิธีการลงทุนของคุณวิบูลย์
ต้องขอโทษครับที่ตอบช้า ผมไม่ค่อยได้เข้าเน็ต ยกเว้นเวลาทำงานก็เลยกลัวเจ้านายว่าเอา ต้องออกตัวก่อนว่าผมไม่สามารถยกตัวเป็นผู้รู้ที่แท้จริงได้ เพราะได้แต่อ่านหนังสือการลงทุนหลายๆเล่ม (ประมาณ 30 เล่ม ทั้งภาษาไทยและภาษาอังกฤษ) และทดลองวิชาด้วยตัวเอง เคยอ่านกระทู้หลายๆกระทู้แต่ไม่กล้าตอบเพราะยังลองวิชาอยู่ แต่หัวข้อหลายๆหัวข้อน่าสนใจมากครับ ปัจจุบันมีพอร์ตการลงทุนอยู่ไม่กี่ล้านบาท ถืออยู่ 3-4 บริษัท ยังไม่ขาดทุนครับ และผมคิดว่าวิธีการลงทุนของผมที่ไม่เปลียนบริษัทบ่อยๆ และ ถือยาวๆ ไม่มีวันขาดทุน กำไรน้อยกำไรมากก็แล้วแต่จังหวะของแต่ละคน
ผมขายหุ้นน้อยมากแทบไม่ขายเลย ถ้าปัจจัยระยะยาวของบริษัทไม่เปลี่ยน ส่วนใหญ่จะซื้อเพิ่มมากกว่า เคยคุยกับเพื่อนเรื่องการลงทุนแนวนี้ มันกลับหาว่าผมบ้า ญาติพี่น้องก็ดูแคลนว่าวิธีนี้ใช้กับตลาดเมืองไทยไม่ได้ แต่ผมก็ยังคงยึดแน่นกับการลงทุนแนว Value อย่างเหนียวแน่นโดยถือเอา Warren Buffet และ Phillip Fisher เป็นปรามาจารย์ ขอต่อกระทู้ต่ออีกอันนะครับ เจ้านายเรียก
ปัจจัยและเครื่องมือในการเฟ้นหุ้นดี
ในหนังสือ Company Handbook จะมีรายละเอียดและการวิเคราะห์คร่าวๆของบริษัทจดทะเบียนทั้งหมด แต่ข้อมูลบางอันจะผิดนะครับต้องระวัง แต่ผมคิดว่าเราสามารถลดเวลาวิเคราะห์ลงไปได้มากมากเลยครับ ผมทนอ่านข้อมูลของทุกบริษัทเลยครับ ใช้เวลาหลายวัน พบบริษัทดีๆมากมาย ปัญหาคือมันเป็นบริษัทที่ผมไม่รู้จักทั้งชื่อบริษัทและสินค้าที่บริษัทผลิต ผมไม่ลงทุนในบริษัทที่ผมไม่รู้จักหัวนอนปลายเท้าหรือบริษัทที่ผมไม่เคยใช้ สินค้าและบริการแน่นอน แต่ผมก็ดึงบริษัทเหล่านั้นออกมาเป็น Watch List ของผมและจะใช้เวลาศึกษาบริษัทเหล่านั้นให้มากขึ้นก่อนลงทุน
ข้อผิดพลาดของนักลงทุนส่วนใหญ่คือเราสนใจในราคาหุ้นมากเกินไป มากกว่าผลประกอบการของบริษัท และถึงแม้เราจะสนใจผลประกอบการของบริษัท เราก็สนใจในกำไรต่อหุ้นแต่ละไตรมาศมากเกินไป ทำให้เราลืม Longterm Economic ของบริษัทนั้นไป ทำให้บริษัทดีๆมีราคาต่ำเกินกว่ามูลค่าที่แท้จริง (Intrinsic Value) ของมัน และสิ่งนี้ทำให้ Buffet กลายเป็นมหาเศรษฐีของโลก
ขอให้ผู้สนใจอ่านดูในรายชื่อบริษัทใน Company Handbook ว่ามีบริษัทไหนบ้างที่เรารู้จักชื่อบริษัทและสินค้าเป็นอย่างดี บอกตัวเองว่าเราจะไม่ลงทุนในบริษัทที่เราไม่รู้จัก
สมมุติว่าเป็นบริษัท ก ที่เรารู้จักเพราะใช้สินค้าบริษัทนี้มานานและเพื่อนๆก็ใช้สินค้าชนิดนี้เหมือนกัน
อันดับแรกดูที่โปรไฟล์สั้นๆด้านบนซ้ายมือว่านอกจากสินค้าที่เราใช้แล้ว บริษัทนี้ยังทำอะไรอย่างอื่นอีกหรือเปล่า
ดูแล้วก็จำเอาไว้ท่องให่ขึ้นใจ และลองถามๆคนที่เคยใช้สินค้าและบริการว่าใช้ดีหรือเปล่า (Phillip Fisher เรียกขบวนการนี้ว่า Scatterbut)
จากนั้นดูที่ผู้ถือหุ้นและกรรมการครับว่ามีใครที่เราเคยเห็น เคยฟัง เคยคุย เคยได้ยินว่ามีคดีอะไรเป็นเรื่องเป็นราวในทางไม่ดีบ้างหรือไม่ ผมเดาเอาว่าส่วนใหญ่เราคงไม่เคยได้ยินชื่อคนเหล่านี้
ให้ข้ามตารางราคาหุ้นไปก่อน (บางทีผมก็แอบดูก่อนเหมือนกัน)
แต่ตอนแรกๆต้องใช้เวลาในการทำความเข้าใจกับแต่ละรายการของเค้าพอสมควร ว่าอะไรเป็นอะไร ละใช้อะไรมาคิด ratio
จุดนึงเลยที่เห็นได้ชัด ROE ROA เค้าใช้ กำไรก่อนภาษีและดอกมาคำนวน
และก็ E กะ A ก็ไม่ได้ใช้ของปีปัจจุบันปีเดียวแต่จะใช้ ของปีนี้เฉลี่ยกะปีที่แล้ว
ให้ดู Profit Margin ผมชอบหุ้นที่มีมาร์จินเยอะๆ เกิน 10% ครับ
อีกตัว ดู Return on Equity (ROE) ครับ ตัวนี้หมายถึงผู้บริหารนำเงินลงทุนเราไปจัดการได้ดีแค่ไหน ผมขอเกิน 15% ครับ แต่ขอแบบสมำเสมอนะครับ ไม่ใช่ปีนี้ 25% แต่ปีที่แล้ว 5%
ข้อมูลใน Company Handbook คงใช้ได้คร่าวๆ แต่เราต้องทำการบ้านต่อครับ ข้อมูลในนั้นไม่เพียงพอให้เราหา Intrinsic Value ครับ
ข้อมูลในหนังสือไม่พอ ต้องใช้ Cashflow Statement ด้วยครับตัวนี้สำคัญมาก เพื่อหามูลค่าของกิจการ
ลงทุนในธุรกิจที่เราถนัดดีกว่าครับ
ผลการประกอบการ
มีผลประกอบการปี 2002 รายไตรมาศให้ดูเล่นๆ แต่ผมคิดว่าผลประกอบการปีเดียวคงมีประโยชน์ไม่เท่าไหร่
ให้ดูที่หน้าสองขวามือ ดูยอดขายในช่วงห้าปีที่ผ่านมาเป็นอย่างไร ถ้าขึ้นเรื่อยๆก็น่าสนใจ ถ้าตกลงเรื่อยๆก็ขอลาก่อน
Income Statement
ดูใน Income Statement ว่ามีอะไรผิดปกติหรือไม่ เช่นมี Opearting Expense ที่ไม่ inline กับยอดขาย เราคงดูรายละเอียดในที่นี้ไม่ได้ต้องดูผลประกอบการฉบับเต็ม
มาถึงสิ่งที่คนสนใจมากที่สุด ดูกำไรครับ ถ้าขาดทุนทุกปีหรือขาดทุนปีเว้นปี ผมก็ขอลาก่อนเหมือนเดิม ยกเว้นผู้รู้ที่ต้องการหา Turnaround Stock แต่ผมขอบาย Warren Buffet บอกว่า Turnaround mostly never trun
Peter Lynch ซื้อ Chyrsler ครับแต่ ปรามาจารย์ Buffet เราไม่เคยชายตาดูหุ้นตัวนี้เลยครับ ขอบอก
Balance Sheet
มาถึง Balance Sheet ดู Working Capital ว่าเป็นบวกหรือเปล่า แต่มีบางบริษัทที่เก็บเงินลูกค้าก่อนแต่จ่ายเงินซัพพลายเออร์ทีหลัง Working Capital ก้อาจเป็นลบได้ เช่นพวก Discount Store พวกนี้เอาเงินลูกค้าไปหมุนเล่นก่อนสัก 3 เดือนก่อนจ่ายซัพพลายเออร์ ซัพพลายเออร์มีแต่ซีดกับซีดเวลาทำธุรกิจกับพวกนี้
ดูหนี้ Debt (Long-term Debt) ว่าเป็นกี่เท่าของกำไรสุทธิ คนส่วนใหญ่ชอบดู Debt/Equity Ratio อย่างพวกนักวิเคราะห์ตาม Broker ทั้งหลาย แต่ผมไม่ได้คิดจะ Liquid บริษัทผม ผมจึงสนใจ D/E มากกว่า ถ้ามากก็ขอลาก่อน ชาตินี้คงไม่มีวันใช้หนี้หมด
ดู Retain Earning ว่าเพิ่มขึ้นทุกปีหรือเปล่า ถ้าลดลงต้องถามว่าเอาไปทำอะไร
ดู Share Holder Equity ว่าสอดคล้องกับ Retain Earning หรือไม่
มชักเหนื่อยในการพิมพ์แล้วครับ ผมไม่ชอบบอกรายชื่อหุ้นตรงๆหรอกครับ เพราะแต่ละคนมี Circle of Competence ไม่เหมือนกัน ผมถือว่าถ้าอยากเป็นนักลงทุนต้องทำการบ้านครับ ไม่ใช่ซื้อหุ้นตามพรายกระซิบ ถ้าไม่อยากทำการบ้าน ผมแนะนำให้ซื้อกองทุนครับ ไม่ต้องมาลงทุนให้เสี่ยงขาดทุนเปล่าๆ หรือนอนไม่หลับเวลาหุ้นตก สำหรับผมเอง ถ้าตลาดหุ้นปิดไปสามปีผมยังเฉยๆ ทุกวันนี้หลับสบายทุกวันครับไม่ว่าหุ้นจะขึ้นจะลง
Long Term Debt คือ Total Debt ในหนังสือครับ
D/E ของผม หมายถึง Debt/Earning (Debt/Net Profit) ครับ ต้องหารเอาเองครับ
ในหนังสือจะเป็น total debt % equity = Debt/Equity ครับ
ผมสนใจ Debt/Earning ครับว่าบริษัทเรามีความสามารถในการจ่ายหนี้เท่าไหร่ Worst Case Senario คือว่าถ้านำกำไรที่ได้แต่ละปี ไปจ่ายหนี้หมดจะใช้เวลากี่ปี สำหรับผม ผมยอมอดค่าขนมได้ไม่เกิน 3-4 ปีครับ
ทำไมคุณ VIB007 ใช้ Earing ในการคำนวณ ว่าบริษัทจะใช้เวลากี่ปีถึงจะชำระหนี้หมดละครับ ในเมื่อ Earing ไม่ใช้เงินสดรับของกิจการนี่ครับ ผมจะใช้ Free Cash Flow เป็นตัวคำนวณมากกว่าครับ คือ Total Debt/ Free Cash Flow ครับ น่าจะได้ค่าที่ใกล้เคียงกว่านะครับ
ในการคำนวณหามูลค่ากิจการนั้น ผมจะใช้ Discount Free Cash Flow รวมกับ Net Cash เป็นหลักครับ ผมคิดเหมือนกับผมเป็นเจ้าของกิจการคนเดียว ผมลงทุนในกิจการ (ราคา*จำนวนหุ้น ซึ่งก็คือ Market Cap. ของกิจการนั้นเอง) แล้วผมได้รับผลตอบแทนเท่าไร (ผลตอบแทนในที่นี้ ผมหมายถึงเงินสดที่อยู่ในกิจการ ถึงแม้จะยังไม่ได้จ่ายปันผลมาให้ก็ตาม)
คุณชาติชายครับ ต้องยอมรับว่าคุณชาติชายยอดเยี่ยมมากที่จับผิดได้ ถูกแล้วครับ จริงๆต้องใช้ Free Cash Flow เป็นตัวหาร Debt ถึงจะถูกต้องที่สุด แต่ที่ผมให้ดูโดยใช้ Earning เป็นตัวหารเพราะดูง่ายเป็นการใช้อย่างง่ายๆดูอย่างรวดเร็ว สำหรับมือใหม่นะครับ แล้วข้อมูลใน Company Handbook ก็ไม่ได้แสดง Free Cash Flow ให้ดูด้วยครับต้องคำนวณจาก Cashflow Statement ที่ไม่ได้แสดง
การหา Discount Free Cashflow จะว่ายากก็ยาก จะว่าง่ายก็ง่ายเพราะหลักการไม่ได้ซับซ้อนอะไร แต่ตัวแปรต่างๆจะทำให้การหามูลค่าผิดกันยังกับฟ้ากับดิน เช่น การใช้ Discount Rate ที่ 10% และ 15% ก็ให้ตัวเลขกิจการที่ต่างกันมากเป็นเท่าตัวทีเดียว
ผมว่าคุณชาติชายมีความรู้ขนาดนี้ ต้องเปิด Course สอนเรื่อง Valuation เป็นวิทยาทานแก่น้องๆ แล้วละครับ
อยากถามเพื่อนๆว่ามีใครร่อนตระแกรงแล้วเจอธุรกิจที่เข้าตาหรือยังครับ (ขอให้ลืมราคาหุ้นชั่วคราว เรานักลงทุนคุณค่าควรสนใจธุรกิจมากกว่าราคาหุ้นครับ) โพสมาคุยกันหน่อย
หลักปฎิบัติสำหรับ Value Investor
ผมคิดว่าทุกคนอยากประสบความสำเร็จจากการลงทุน แต่ส่วนใหญ่มีความอดทนไม่พอ เราทนเห็นราคาหุ้นที่เราถืออยู่ตกไม่ได้ เราทนเห็น SET INDEX พุ่งแซงหน้าเราไปไม่ได้ เราทนการยั่วยวนของการทำกำไรจากหุ้นที่เราถืออยู่ไม่ได้ ทำให้เราหลุดออกจากแนวทางของ Value Investing และผมก็เห็นมากับตาที่เห็นคน Value หันไปเล่นเก็งกำไรอย่างสนุกสนานในช่วงนี้
หลักปฎิบัติสำหรับ Value Investor คือ
รู้จักบริษัทของคุณเป็นอย่างดี
ผู้บริหารไว้ใจได้แค่ไหน
ราคาเป็นสิ่งสุดท้ายที่ Value Investor จะดู ขณะที่นักลงทุนแนวอื่นจะดูราคาก่อนสิ่งใด
ถือหุ้นให้นานที่สุดเพื่อให้บริษัทที่ถืออยู่แสดงศักยภาพในระยะยาวออกมา
คุณเป็นนักลงทุนแบบไหน?
Phillip Fisher บอกเอาไว้ว่าต้องถือหุ้นอย่างน้อย 3 ปี ระยะเวลาที่ต่ำกว่านั้นจะไม่พอสำหรับโครงการหรือสิ่งต่างๆที่บริษัททำอยู่จะ แสดงผลระยะยาวออกมา
คุณถือหุ้นตัวหนึ่งนานแค่ไหน?
ถ้าไม่มีก็อย่าท้อ เฝ้าค้นหาและศึกษา สักวันโอกาสจะเป็นของเรา
Warren Buffet บอกว่าถ้าทนเห็นหุ้นที่เราถืออยู่ราคาตกลงไป 50% แล้วเฉยๆไม่ได้ แสดงว่าเราไม่พร้อมสำหรับตลาดหุ้น (Warren แนะนำให้คุณออกจากตลาดไปเลยครับ)
คุณธันวาครับ ผมว่าตะแกรงตัวแรกน่าจะเป็นตัวเราเองแทนที่จะเป็นตัวบริษัท ว่าเรามีความพร้อมแค่ไหนในทางจิตวิญญานที่จะยึดมั่นในแนวทางและทนต่อความ ขึ้นๆลงๆของตลาดหุ้นได้
หลังจากร่อนตัวเราเองแล้ว เราก็มาดูบริษัทที่เราจะฝากผีฝากไข้ดูแลเงินลงทุนของเราไปสัก 10-20 ปีว่ามีหรือเปล่า (ผมหมายถึง 10-20 ปีจริงๆนะครับ) เหมือนเราร่วมลงทุนเป็นเจ้าของบริษัทหนึ่ง โดยที่เราไม่ต้องไปบริหารเอง แต่ผู้บริหารจะนำเงินเราไปจัดการให้การผลิตสินค้าและบริการสำหรับผู้บริโภค ถ้าผู้บริหารทำได้ดี บริษัทก็จะเติบโตขึ้น ส่วนลงทุนของเราก็จะได้รับผลตอบแทนเป็นเงินปันผลที่มากขึ้น รวมถึงมูลค่าของบริษัทก็จะมากขึ้น (ราคาหุ้นสูงขึ้น) แต่ราคาหุ้นที่พุ่งขึ้น 50-100% ในหนึ่งเดือนเหมือนปัจจุบันนี้ ผมขอเรียกมันว่าความบ้าคลั่งครับขอให้ระวัง
คุณมีบริษัทที่คุณฝากชีวิตแล้วหรือยังครับ?
ถ้ามี ก็ลุ้นให้บริษัทของเราเติบโตขึ้นไปเรื่อยๆ นะครับ (ผลประกอบการดีขึ้นเรื่อยๆนะครับ ไม่ใช่ราคาหุ้นระยะสั้นพุ่งไม่ยอมหยุด)
ถ้าหุ้นราคาตกจะทำอย่างไรดี
คุณวิบูลย์
เห็นหุ้นที่เราถืออยู่ตกไป 50% ผมเฉยๆไม่ได้หรอกครับ และก็ไม่ยอมออกจากตลาดด้วย
เมื่อราคาหุ้นบริษัทที่ผมถือตก 50% ผมทำสองอย่างครับ
1) หาข้อมูล
- ค้นหาข้อมูลเกี่ยวกับบริษัทฯอย่างละเอียดอีกครั้ง
หาสาเหตุให้ได้ว่าทำไมมันตกไป 50% ได้
2) ปฎิบัติการ
- ถ้าตกเพราะบริษัทพื้นฐานเปลี่ยนถาวร ขายหมดพอร์ต
- ถ้าตกเพราะตลาดตื่นตกใจ แต่พื้นฐานบริษัทยังดี ซื้อเพิ่ม
การคำนวณมูลค่าที่แท้จริง วิบูล : ขาดทุนเกิน 50% warrant buffet :

เทคนิคการมองหาหุ้นหลายเด้ง Rakesh Jhunjhunwala



Rakesh Jhunjhunwala
Rakesh Jhunjhunwala คือ คนที่ถูกขนานนามว่าเป็น Warren Buffet แห่ง India โดยที่เค้าเริ่มทุนในครั้งแรก ปี 1985 ปัจจุบันมีทรัพย์สินมากกว่า 1,000 ล้านเหรียญฯ จากการลงทุนแบบเน้นคุณค่าของเขา ติดอันดับคนที่รวยที่สุดในอินเดีย อันดับ 51 และ อันดับโลกที่ 1062 ซึ่ง เทคนิคการมองหาหุ้นหลายเด้ง Rakesh Jhunjhunwala’s มีดังนี้
.Tip No. 1 : Don’t Look For Multi-baggers เทคนิคแรกสำหรับการมองหาหุ้นสิบเด้ง ก็คือ อย่ามองหาหุ้นสิบเด้ง อิอิ งงไหม Rakesh บอกว่า อย่าปักธงว่าเราจะมองหาและเลือกลงทุนในหุ้น 2 เด้ง 3 เด้ง 10 เด้งเท่านั้น สิ่งที่ดีกว่าคือ การกลับไปใช้วิธีการลงทุนแบบดั้งเดิมยึดหลักของปรมาจารย์ทั้งหลาย อาทิ Benjamin Graham, Peter Lynch และ Warren Buffet การบ้านที่คุณต้องทำก็คือ เลือกลงทุนในหุ้นที่ปัจจัยพื้นฐานดี และมีการเติบโตในอนาคต พอร์ตของหุ้นก็จะเติบโตหลายเด้งเองเมื่อเวลาผ่านไป
.
Tip No. 2 : Don’t Look for Profits ; Look For Sources Of Profits อย่ามองที่กำไร จงมองหาแหล่งที่มาของกำไร Rakesh ให้ข้อคิดที่ว่า นักลงทุนทั่วไปมักจะยึดติดเกินไปกับยอดขายและกำไรรายไตรมาส และสนใจกำไรในระยะสั้นๆ อาจทำให้เราหลุดจากการมองภาพใหญ่ได้ (“That’s missing the wood for the trees”) Rakesh แนะนำว่า “Look at the sources of Profits. What are the reasons that will give rise to Profits in the medium and long-term term”. “Look at the factors and circumstances that will create an opportunity for business in the sector”.
.
Tip No. 3 : Forget ‘Large Cap, Small Cap’ Nonsense – Look For Scalability Of Operations : ลืมหุ้นใหญ่ ลืมหุ้นเล็กซะ ไร้สาระ! จงมองหาสิ่งที่มันขยายได้ Rakesh ให้ข้อคิด 2 อย่าง อย่างแรก นักลงทุน-นักวิเคราะห์ทั่วไปมักจะถกเถึยงกันถึงว่า หุ้น large cap mid cap, small cap อันไหนดีกว่ากัน แต่ Rakesh บอกว่า “Forget all that and Look for Value”. “If there is value in Large Cap, buy it. If there is value in Small Cap, buy it. But don’t obsess on irrelevant matters”,
.
Tip No. 4 : Give it Time, Be Patient :จงอดทนและให้เวลากับมัน นักลงทุนผู้ยิ่งใหญ่เช่น Warren Buffet เคยบอกว่า ระยะเวลาที่เราชอบในการถือครอง(หุ้น )คือ “ตลอดไป” Rakesh ก็เช่นเดียวกัน แนะนำว่า “Give your investments time to mature. Be Patient for the World to discover your gems”.
Tip No. 5 : Don’t get carried away by short-term aberrations : อย่าใส่ใจมากนักกับการเบี่ยงเบนระยะสั้น นักลงทุนทั่วไปมักสนใจแนวโน้มระยะสั้น เช่น ผลประกอบการรายไตรมาส Rakesh ตรงข้ามไม่ให้ความสนใจมากนักกับผลประกอบการรายไตรมาส ส่งที่เขาจะทำคือ การมองหา trend ผลประกอบการรายไตรมาส จะบ่งขอกถึง trend ว่าจะเป็นอย่างไร
Tip No. 6 : Invest in a business that you can understand : จงลงทุนในธุรกิจที่คุณเข้าใจ เหมือน vi ท่านอื่น คือเลือกลงทุนเฉพาะธุรกิจที่เราเข้าใจเท่านั้น
Tip No. 7 : Don’t worry about the macro stuff like fiscal deficit, inflation etc which are unknowable. Focus on what is knowable: อย่ากังวลกับปัจจัยมหภาคมากนัก เช่น การขาดดุลการคลัง เงินเฟ้อ อื่นๆที่ไม่สามารถรู้ได้ จงสนใจกับสิ่งทีสามารถรู้ได้ Rakesh แนะนำว่า อย่าสนใจกับสิ่งที่ไม่สามารถรู้ได้ หรือแม้นว่ารู้แล้วก็ไม่สามารถทำอะไรได้ แต่จงมุ่งมั่นทุ่มเทพลังงานของคุณทั้งหมดไปกับสิ่งที่คุณสามารถเรียนรู้ได้ดีเพียงพอ เช่น ธุรกิจของบริษัทที่คุณลงทุน
Tip No. 8 : Don’t Try To Time The Market: อย่าจับจังหวะตลาด อย่าจับจังหวะตลาด เพราะคุณจะไม่สามารถหาจุดต่ำสุดของตลาดได้
ถ้าคุณหาหุ้นที่ถูกเมื่อเทียบกับมูลค่าแท้จริง ซื้อมันซะ!
Tip No. 9 : If it’s cheap, buy it- Don’t pass up something cheap today in the hope that it will get cheaper tomorrow : ถ้ามันถูกก็ซื้อมันซะ อย่าปล่อยสิ่งที่คิดว่าถูกวันนี้โดยคาดหวังว่ามันจะถูกกว่าในวันพรุ่งนี้ ถ้าคุณเห็นโอกาสในวันนี้ จงคว้ามันไว้ซะ! โอกาสดีเยี่ยมหลายครั้งหลุดลอยไปเพียงเพราะการผลัดวันประกันพรุ่ง
Tip No. 10 : Don’t buy stocks that have a fixed return : อย่าซื้อหุ้นที่มีรายได้คงที่ คำแนะนำอันนี้ ตอนแรกดูเหมือนน่าขำ เพราะคงไม่มีใครอยากซื้อหุ้นที่อยู่กับที่หรอก แต่พบว่า นักลงทุนส่วนใหญ่กับมองข้ามข้อแนะนำอันนี้ Rakesh ยกตัวอย่างของหุ้นพวกนี้เป็นพวกหุ้นของพวกบริษัท เช่น พวกขายไฟฟ้าหรือสาธารณูปโภค ที่ไม่สามารถที่จะมีกำไรมากกว่าที่กฏหมายกำหนดไว้เท่านั้น
Tip No. 11 : Ride your winners!! ปล่อยให้หุ้นวิ่งทำกำไร Rakesh แนะนำว่า อย่าขายหุ้นสิบเด้งของคุณทิ้งไป เพียงเพราะคุณคิดว่าหุ้นสิบเด้งของวันนี้จะไม่สามารถเป็นหุ้นยี่สิบเด้งได้ในวันพรุ่งนี้
Tip No. 12: Concentrate, concentrate & concentrate!! มุ่งมั่น มุ่งมั่น และ มุ่งมั่น เป็นที่ถกเถียงกันในหมู่นักลงทุนว่า การลงทุนแบบกระจายความเสี่ยงแบบไข่ในตระกร้าหลายใบหรือตระกร้าใบเดียว อันไหนดีกว่ากัน Rakesh เป็นพวกที่เน้นแนะนำให้ลงทุนในหุ้นที่เรามั่นใจเท่านั้นว่า จะมีผลตอบแทนดีกว่าหุ้นตัวอื่นๆ ไม่สนใจการกระจายความเสี่ยงในหุ้นหลายตัว เพียงเพราะต้องการปกป้องพอร์ต